Ok, de afgelopen dagen zijn weer heel verschillend geweest met veel verassingen. Ik ben elke dag aan het genieten van de omgeving, de mensen en de gebeurtenissen.
We zijn mount Jacinto in één dag afgedaald, zowat 3000m. Voor mij was dat de zwaarste dag tot nu toe, mijn benen waren op. Bovendien was er enorm veel wind. Ik heb die nacht nog eens aan cowboy camping gedaan: slapen zonder tent in de openlucht. Ben ik echt fan van geworden. In de nacht was ik wakker geworden en heb ik deze foto kunnen nemen van de berg die we afgedaald hadden.
De volgende dagen gingen goed. De beentjes worden sterker. Onderweg hebben we iemand leren kennen die zijn gitaar bij heeft en tijdens het wandelen kon hij wat spelen, heel indrukwekkend. Dinsdag hebben we geslapen in een verlaten hut dicht bij het pad. Overdag waren de grapjes over moordenaars met bijlen wel geestig, maar in het donker was het toch wel wat spannend. En het was ook nog eens aan het vriezen.
Gisteren hebben we inkopen gedaan in Big Bear Lake. Plus een goeie pizza gaan eten. Wel speciale mensen ontmoet. Onze lift in de stad was in een busje met een bed in plaats van zetels en de bestuurder was ons zijn conspiracy theorieën aan het vertellen. Later gepraat met een oude hippie die ons een filmpje heeft laten zien van een beer die in zijn kloten geraakt wordt. En tenslotten zijn we met drie personen blijven slapen bij papa smurf, iemand die hikers bij hem thuis laat verblijven. We hebben een aflevering gezien van star trek (waar hij alles over wist) en ‘s ochtends heeft hij ons een zalig ontbijt gemaakt voordat hij ons terugbracht naar de trail. Vreemd en interessant, maar heel vriendelijk allemaal.
Ik kijk al uit naar wat er nog gaat komen.
La Vida Loko 