Na Bogota hebben we veel schattige koloniale dorpen gedaan; eerst Zipaquira en Villa de Leyva.
Vervolgens San Gil dat bekend staat om zijn avontuurlijke sporten. We zijn voor de eerste keer gaan paragliden! Het was echt supertof en het voelde eigenlijk ook heel ontspannend. Het was een vlucht van 20 minuten bij de 2e diepste canyon van de wereld. De roofvogels vlogen rond ons en we deden zelfs enkele trucjes!
Alexander nam er nog de grootste bunjeejump van Zuid-Amerika bij! Een val van 140m. Dat is bijna 2x de kerktoren van Oelegem! De val vond plaats in een groen dal waar kabels over waren gespannen. In het midden was een bakje waar je van af sprong. Met een ander karretje werd je naar het midden gebracht. Ik heb voor de sprong gepast. Ik zou al moeite hebben met in dat bakje te stappen. Alexander leek niet veel schrik te hebben. Zijn geschreeuw tijdens het vallen klonk ipv een bange ‘AAAAAAH’ eerder als een enthousiaste ‘JOEEEHOEEEEW!’.
In San Gil volgden we ook de match van Colombia-Panama. Het was het zeker waard want de match eindigde met een mooie 5-0. De sfeer zat er dus goed in. Ik dronk een traditioneel drankje: Michelada. Een biertje naar keuze met peper, zout en limoen!
Vervolgens huurden we voor het eerst een Airbnb. We vertoefden 3 dagen in een klein huisje in het bos om ons volgende land te plannen: Ecuador.
Barichara was het volgende koloniale dorpje omgeven door prachtige uitzichten. Hier maakten we een wandeling van 12 km heen en terug naar Guane, een ander piepklein koloniaal dorpje. Na de wandeling trakteerden we onszelf op een heerlijk gerecht op een terrasje aan de rand van het dorp.
Bucaramanga, een grote stad, maar niet perse een populaire op toeristisch vlak was één van onze laatste bestemmingen omdat we hier een vlucht hebben naar de grens van Ecuador. Op het hostel was de grootmoeder van het hostel een traditionele maaltijd aan het bereiden voor haar gezin waar we een ook een bordje van voorgeschoteld kregen. Caldo de papa; melkachtige soep met aardappelen en ei met een arepa. Arepa is een soort van broodje gemaakt van maïs. Lekker!
De laatste nacht voor onze vroege vlucht sliepen we in Giron omdat dat iets dichter bij de luchthaven was dan de stad zelf. Was eigenlijk nog een aangename verrassing want bleek ook een mooi koloniaal dorp te zijn.
Nu vliegen we naar Ipiales, vlakbij de grens met Ecuador om vervolgens meteen de grens over te gaan. We hebben niet super goed nagedacht over de datum van vertrek want vanavond speelt Colombia de finale in de Copa Americana tegen Argentinië en wij vertrekken vlak ervoor weg uit Colombia. Ach ja, wie weet winnen ze niet en zijn we de depressieve boel kunnen ontlopen 😉
La Vida Loko 