Na het hiken van de Quilotoa loop stond ons nog één hike te wachten. Vulkaan Chimborazo (6288m) is niet alleen de hoogste berg van Ecuador, maar ook het hoogste punt van de aarde gemeten van het middelpunt van de aarde. Dat komt omdat de wereld eigenlijk ovaal is. Dichter bij de sterren kom je dus niet op het land!
We twijfelden of we naar de top gingen klimmen, maar omdat we in Bolivië al een gelijkaardige klim hadden gedaan besloten we toch niet nog een keer zo hard af te zien. Als alternatief deden we een dagwandeling op Chimborazo die toch ook tot 5100m ging, samen met een belg uit Luik. We hadden geluk want het was een prachtige dag en we konden de besneeuwde bergtop bewonderen zonder wolken.
Onderweg naar boven werden we opgepikt door een Ecuadoriaans gezin met een heel sociaal kindje dat direct aan Margo vroeg of ze haar vriendin wou zijn. We wandelden samen naar het hoogste punt, maar erna keerden ze terug naar de auto en wij wandelden verder.
De volgende dag nemen we de bus naar Cuenca. En een irritante gewoonte in Ecuador is dat op elke busrit een luide, geweldadige, spaans gedubte film wordt opgezet. Dus een beetje rust zit er niet in. Gelukkig wel in Cuenca, want we hadden nood aan wat relaxen. We hadden al opgevangen dat Cuenca gezellig is, met zijn mooie gebouwen en lekkere gastronomie.
De eerste twee nachten verbleven we in een gigantish hostel/hotel dat zo goed als leeg was. Daar ontmoeten we Jereme Rogers, die alleen een kamer van 10 bedden met ons deelt. Het is een opvallend figuur met zijn vele tattoos, dikke gouden ketting en altijd een pint in de hand. Hij vertelde over zijn leven en al snel ontdekken we dat hij vroeger al op zijn 15 jaar een pro skater was en superbekend is in de skatewereld. Nu maakt hij eerder muziek. Een foto met hem hebben we helaas niet.
Ik ben de eerste dag in Cuenca nieuwe schoenen gaan zoeken, want in mijn paar zat een gat in de zool.
‘s avonds spraken we af met Jara en Tobias om te gaan eten in Jodoco, niet minder dan een Belgisch restaurant! Een Antwerpenaar die verhuisd is naar Ecuador wist deze plek ons te tippen een week eerder, en onze verwachtingen waren overtroffen. Belgische bieren, stoofvlees, mosselen, curryworst speciaal, broodje kipcurry, zelfs smurfentaart en mijn favoriet: vol-au-vent! Het was echt super lekker, moeilijk te beschrijven hoe hoog in de wolken we waren bij het eten van deze hemelse gerechten (vooral Vol-au-vent).
De volgende dag gingen we terug voor de full South-American experience. Als ontbijt bakbanaan met kaas, als avondeten cuy. Cuy is cavia, dat schattige pluizige beestje wordt hier op een stok geroosterd op de bbq. Het is hier een gemakkijke en goedkope bron van proteinen voor de lokale bevolking, net als kip. En we wouden beide het wel eens proberen. We aten in een restaurant gekend voor zijn cuy. Het was veel gepeuzel (waar ik niet zo fan van ben) en er zat natuurlijk ook helemaal niet zo veel vlees aan. Margo vond het wel lekker, maar we besloten dat we dit gerecht niet meer gingen bestellen (spoiler: toch nog eens gegeten).
De laatste dag in Cuenca deden we een hike in Cajas nationaal park, een landschap wat een beetje weg heeft van Schotland.
We volgen ook live online de Ironman in Copenhagen, want Nicholas (mijn broer) nam deel na jaren training en wist deze te voltooien in 11u 51 min!
Na de hike zijn we voor een 2e keer gaan eten bij Jodoco, deze keer probeerden we ook de curryworst speciaal en de luikse wafel. Dat eerste was een beetje een poging tot maar de wafel was wel echt goed.
Onze volgende stop in Ecuador was in een piepklein afgelegen dorpje, community Gera, in een guesthouse. Rosa, een schattig vrouwtje, ontving ons in haar huis op de rand van een vallei met een prachtig uitzicht.
De komende twee dagen laat Rosa ons het dorpje zien en gaan we samen de varkens voederen. Er verbleef ook toevallig een koppel uit Nederland in de homestay. Rosa vroeg wat we graag hadden bij ons avondeten: kip of cuy. Wij hadden niet per sé behoefte aan nog eens cavia te eten, maar de jongen uit Nederland had dit nog niet geprobeerd dus was de keuze toch nog gemaakt voor cuy. We dachten dat het ook wel interessant zou zijn om te zien hoe Rosa de cuy ging bereiden. Toen ze terug kwam uit de tuin en ze een levende lieve schattige cavia bij had moesten we toch even slikken. Vervolgens moesten we aanzien hoe ze het beestje dood deed met haar blote handen. We zullen de details besparen maar het ging jammer goenoeg niet zo vlot als we hoopten. Dit was ECHT de laatste keer dat we cavia eten… We hebben hem gebraden op een stok boven een vuurtje.
Als dessert kreeg Margo een leuke verrassing, het nederlandse koppel had een grote zak drop bij! Na het horen dat dit Margo haar favoriete snoep is deelden ze gul hun dropmunten uit. Rosa was geen fan, ze haalde het heel snel terug uit haar mond en lachte: ‘Por el pig!’
De volgende ochtend hadden we nog een lekker ontbijt en namen we afscheid voor onze tocht naar de grens met Peru begon.
La Vida Loko 