Nicaragua

Panama en Costa Rica waren leuk, maar om eerlijk te zijn kreeg ik schrik dat Centraal-Amerika niet helemaal mijn ding was. In het algemeen zit ik liever in de bergen dan aan het strand, en Panama en Costa Rica waren ook veel duurder dan Zuid-Amerika. Misschien werd het stilaan tijd om naar huis te gaan… Dus ik had veel twijfels, maar in Nicaragua vonden we een plekje dat exact was wat we nodig hadden!

Ometepe

Ometepe is een eiland op het grootste meer van Centraal-Amerika, het bestaat uit twee vulkanen waarvan één actief. Dit jaar was er nog een uitbarsting geweest! Na dat we de grens met Costa Rica over waren zijn we meteen met de ferry naar Ometepe vertrokken met een prachtige zonsondergang.

We gingen een week vrijwilligerswerk doen in een hostel dat bestaat uit verschillende campers in de jungle. Margo ging de kinderen van de Amerikaanse eigenaares danslessen geven en ik werken in de tuin. In ruil mochten we gratis verblijven. Dat was het idee, maar het draaide een beetje anders uit. De kinderen hadden eigenlijk helemaal geen zin in dansen en wouden gewoon hun eigen ding doen zoals ze gewend zijn. Er was ook niemand in het hostel buiten één persoon die er al enkele maanden logeerde waarnaar gerefereerd werd als Jungle man. Ik was rot hout aan het opruimen met enkele vogelspinnen verstopt wat wel ok was voor even maar het volgende op de planning was het huis helpen opruimen 😂. Onze bedden waren vrij vies en na hevige regen was mijn bed nat. Dus na twee dagen vroegen we ons eigenlijk af of het wel zin had om te blijven. We rekenden vooral op nieuwe mensen leren kennen maar die waren er niet, zelfs de eigenaar zagen we amper.

We besloten om vroegtijdig te vertrekken. We huurde een scooter en verkende het eiland. Superleuk! We gingen nog een nacht verblijven in hostel El Zopilote en de dag erna vertrekken, maar uiteindelijk zijn we nog vijf dagen gebleven! El Zopilote organiseerde super veel activiteiten die we bijna allemaal hebben gedaan. Bovendien was het ook een permaculture farm, iets wat ik niet kende. Het is een alternatief voor traditionele landbouw waarbij verschillende planten samenwerken om een productief en leefbaar stuk grond te maken. Met minimaal onderhoud, geen pesticiden en maximale efficiëntie. Zo groeien ze bamboo voor bouwmateriaal, bijna alle planten zijn eetbaar, enkel compost wc’s, … We kregen een rondleiding van een vrijwilliger wat super interessant was. Ook kweken ze oesterzwammen in een primitief/creatief labo.

Buiten de activiteiten op El Zopilote zijn we met de scooter het hele eiland rondgereden en veel gaan zwemmen in het meer met zicht op de vulkaan. Beetje spannend want er bestaat een heeel kleine kans dat bullsharks in het water zitten die via de rivier zwemmen uit de zee!

We hebben chocolade cheescake gegeten en cacao-champagne gedronken op een gezellige fancy cacao plantage. De ceremoniale cacao drank met cocosmelk en kruiden was overheerlijk en ga ik thuis proberen te reproduceren.

Granada en treehouse party

Uiteindelijk zijn we toch vertrokken uit het eiland richting Granada, een coloniaal stadje. Hier is elke vrijdag een bekende treehouse party waarbij touristen met bussen naar de jungle worden gebracht om te feesten in een boomhut. Was zeker wel eens leuk met vooral de unieke locatie.

El Transito – Surfen

Dan was het tijd om eens te gaan surfen. In Nicaragua zijn er veel surfgelegenheden maar wij kozen voor een klein rustig dorpje met een relaxte sfeer: El Transito. Hier verbleven we vijf nachten en oefende we bijna elke dag onze surfskills. De golven waren vaak sterk en chaotisch, dus we hebben beiden dagelijks rammel en een neusspoeling gekregen. Maar het was superleuk om iets actief te doen en een skill te oefenen, want reizen kan soms nogal passief zijn. Én ik heb mijn persoonlijk record vebroken van grootste golf dus dat alleen was het al waard!

Leon – Volcano Boarding

Samen met Sarah, een andere vlaming die we leerden kennen in El Transito vertrokken we naar onze laatste stop in Nicaragua. Leon is een coloniaal stadje omringd door vulkanen en de zotste activiteit is het volcano boarding. Het concept is uitgevonden door een lokaal hostel. Met gewoon een plank glij je af een steile vulkaanwand waarbij snelheden tot 101 km/u bereikt worden. Hier keek ik al lang naar uit! Helaas was het een grote anticlimax. Storm Sara die over Centraal-Amerika raasde hing nu boven Nicaragua en het heeft niets anders dan drie dagen aan een stuk geregend. Hierdoor was het zand op de vulkaan verzadigd en gleden we amper vooruit. Max snelheid: 25 km/u. We konden ook niets zien van de vulkaan. Gelukkig hebben we goed gelachen met de andere reizigers en afgesloten met een party bus terug naar huis.

De regen zorgde voor nog teleurstelling. Ons plan was om te kamperen naast de actieve krater van vulkaan Telica, maar de hevige regen maakte dit gewoon onmogelijk. We hebben dus niet heel veel gedaan buiten Leon een beetje verkend en af en toe iets gaan eten.

Dan zat Nicaragua er op. We zijn met een shuttle van 12u in één trek door Honduras gereden tot in El Salvador.