(25-27feb) Vanuit El chantén staken we de grens over naar Chili. Deze bordercross was enkel mogelijk te voet, of moeizaam met de fiets. Het was een trip van 3 dagen waarbij we een boot moesten nemen. Omdat de boot geen vaste planning heeft en heel afhankelijk is van het weer weet je niet hoeveel dagen je op de afgelegen plek gaat moeten wachten. We vertrokken dus met een rugzak met voldoende eten.

De eerste dag was al meteen prachtig. Het landschap is plots anders dan in El chantén. We sliepen op een mooi plekje langs het meer tussen de paarden, vlak naast de kleine, afgelegen grenspost van Argentinië. We leerden een groep fijne mensen kennen die dezelfde oversteek maakten, maar dan met de fiets.

We checkten de volgende ochtend uit in Argentinië in een klein kamertje bij een officier met een dik boek die officieel onze namen noteerde en ons paspoort bestempelde. Vervolgens moet je op dezelfde dag in Chili inchecken. Die grenspost ligt 20km verder.

In Candellario Mancilla konden we kamperen en wachten op de komst van de kleine ferry. Deze plek was magisch! Het ‘dorpje’ dat bestaat uit 3 huizen, is vernoemd naar een man die 80 jaar geleden deze afgelegen plek koos om huisjes op te bouwen om met zijn familie te gaan wonen. Hier wonen nog zijn vrouw, en twee zonen en de vrouw van een van hen. Een van de twee zonen werkt op de grenspost en de andere brengt toeristen tegen een vergoeding met zijn pickup naar de grens met Argentinië. Voor 0,50€ konden we vers gebakken broodjes met confituur kopen. De vrouw, die enkel Spaans sprak deed veel moeite om ons wat Spaans bij te leren. De groep werd voorgesteld aan de grootmoeder van 96 jaar omdat zij nog zo weinig sociaal contact had vanwege hun afgelegen verblijfplaats. Zij nodigde ons uit in hun huisje voor een babbeltje.

Vandaag leerden we Simon kennen. Iemand van Gent waarmee we 2,5 week verder samen reizen!

Deze avond maakten we een ongelooflijke maansopgang mee, die natuurlijk moeilijk op beeld vast te leggen was 😁.

De volgende dag was een rustige dag op deze plek. We wisten dat de boot misschien savonds kon komen. We lieten de tent zo lang mogelijk staan, want niets was zeker. We vernamen dat de boot toch pas een dag later zou komen vanwege het weer. Plots werd er gezegd dat de boot toch onderweg was. Toen ontstond er een hele rollercoaster van verschillende informatie over op welke dag en welk uur de boot de oversteek zou maken. Het was echt een komische situatie hoe verschillende mensen informatie gingen halen bij de kapitein en hoe iedereen met nieuwe, totaal andere informatie terug kwam bij de groep met 2 minuten ertussen.

Eind goed al goed: we vertrokken diezelfde avond in het laat naar de overkant van het gigantische meer, maar de golven op het meer hadden we toch allemaal onderschat! De golven die over de boot vlogen deden uitschijnen dat we in een onderzeeër waren. Het was een boottocht van 1u45 minuten waarvan het grootste deel in het donker.

In Villa O’Higgins aangekomen vonden we de weg naar een hele fijne camping die niet toevallig ook van de kapitein was. Hier begint de Carretera Austral, of route 7. Een prachtige route van 1200 km, populair bij toeristen om met de fiets of de auto te doen. Ons plan is om deze route met zijn bijhorend highlights al liftend/bussend af te leggen.

We namen een bus van 10u van Ushuaia, Argentinië, naar Punta Arenas, Chili, en vervolgens een bus naar Puerto Natales, Hier bereidden we onze 8-daagde trek voor.

We namen op maandag 5 februari heel vroeg de shuttlebus naar Torres del Paine en begonnen de O-trek. In het Park heb je de O-trek en de W-trek. De W-trek is heel erg populair en delen er van worden ook als dagwandeling gedaan. De O-trek is de W-trek met de verbinding tussen de twee uiteinden. De O is zo’n 120km op 7 nachten. Wij begonnen met het rustige O-gedeelte. Dag 1 was een makkelijke dag. We kwamen vroeg aan op de kampplaats en leerden meteen leuke mensen kennen uit Seattle!

Dag 2 had meer hoogtemeters. Op de kampplaats leerden we nog meer leuke mensen kennen en stilaan begon zich een leuk groepje te vormen! Het O-trek gedeelte kan je enkel in 1 richting wandelen en iedereen boekt dezelfde kampplaatsen waardoor je deze eerste 4 dagende met dezelfde groep beleefd. Dit waren ongeveer 40 mensen en op den duur ken of herken je echt wel iedereen en wordt het zo familiair! Heel leuk!

Dag 3: Op deze kampplaats ondervonden we heel felle wind en onze tent stond niet erg beschut. Omdat we geen oog meer dicht deden hebben we ons boeltje ingepakt om 6u. Het was een korte dag waardoor we al om 11u op de volgende kampplaats aankwamen.

Dag 4: Dit was een van de meest heftige dagen. We moesten eerst over de John Garner bergpas in heftige wind, waar we beloond werden met een prachtig zicht op Glacier Grey. Maar dan de afdaling die volgde was heel steil, wat we de volgende dag wel voelden in onze benen! Ook moesten we 3 hangbruggen over waarvan we moesten lachen met de twijfelachtige constructie. Spannend!

Dag 5: Dit was terug een rustigere dag, met zonnig weer waardoor we konden uitrusten op de volgende camping. Nu zitten we op het drukkere W gedeelte wat zeker wel te merken is.

Dag 6 was weer stevig. Omdat dit stuk heen en weer is konden we zonder onze rugzak omhoog naar uitzichtpunt Britanico. Het was een uitzonderlijk heldere dag en we hadden dus een perfect zicht. In de verte konden we kijken naar het spectakel van lawines en stukken ijs die van de gletsjers naar beneden donderden.

Dag 7: Vandaag was weer rustiger, een 18 km maar zonder al te veel hoogtemeters. Vandaag zaten we voor de eerste dag in hevige regen, maar in de namiddag was het weer zonnenschijn. We planden met ons o-trek groepje naar zonsopgang te gaan kijken op het laatste uitkijkpunt.

De laatste dag vertrokken we dus om 00:30, want de zon komt vroeg op en het was 11km met 800 hoogtemeters tot het uitkijkpunt. Iemand van de groep had ook last van haar knie en dacht dat ze meer tijd nodig ging hebben om boven te geraken. We vertrokken met onze koplampen met in ons achterhoofd dat we een puma konden tegen komen. Uiteindelijk hebben we er geen gezien maar zij ons waarschijnlijk wel! Het bleek dat we geen extra tijd nodig hadden want we waren al boven om 04:20, terwijl de zon pas opkwam om 06:30. 🤣 We hebben ons warm proberen te houden onder een grote rots, maar het was het zeker waard! De sterrenhemel was onvoorstelbaar en het was zo leuk om de ‘torens’, zoals de rotsformatie genoemd wordt, niet meteen te zien, maar verbluft te worden van zodra onze ogen wenden aan de donkerte. En de zonsopgang was prachtig, want we hadden weer eens geluk met een open hemel.

Iedereen keert na de trek naar het zelfde dorpje (Puerto Natales) en daar spraken we af om nog iets te gaan drinken. We houden zeker contact met deze fantastische mensen.

De dag nadien liftten we naar El Calafate. Liften wordt hier veel gedaan en gaat dus ook heel vlot. Hier spraken we af met Bayla. Ook iemand van hetzelfde groepje maar zij was al vroeger vertrokken. Er was een gratis festival met lokale artiesten. De dag nadien bezochten we de enorme Perito Moreno gletsjer van wel 70m hoog.

Vandaag zijn we naar el Chantén gelift. Dit is het Mecca van de hikers. Nu eten we een wafel en schrijven we de blogpost voor dat we weer voor enkele dagen de bergen in trekken met ons tentje. 🙂

Anderhalve week hebben we van Buenos Aires geproefd;

Na onze eerste 3 nachten in het gezellig drukke hostel, zijn we verhuisd naar een ander gezellig rustig hostel, genaamd de ‘Art Factory’.

We verkenden de verschillende buurten van de stad met elk hun eigen typerende sfeer. La Boca is de kleurrijke buurt rond la Bombonera, het stadion van de Boca Juniors. Alles staat hier in het thema van voetbal, felle kleuren en souvenirs.

Onze eerste 6 nachten spendeerden we in San Telmo, ons favoriete deel van de stad. Onze vaste keet: Latino Sandwich. Maar een Choripan aan zo’n gezellig kraampje op straat waar je je broodje zelf nog kan aanvullen met de lekkere groentjes die in potjes klaar staan, viel ook wel vaak in de smaak.

Hier genoten we ook van een tango-avond. De avond begon met een dansles opgesplitst in beginners en experts. Vervolgens kon je iets drinken en kijken, of je kon dansen op de dansvloer. Wij zijn na de les nog een tijdje blijven dansen terwijl de overgrote meerderheid al was gaan zitten, maar toen we door hadden dat we de enige beginners waren op de vloer tussen alle experts zijn we toch ook maar van de vloer verdwenen. Een tijdje later werd ik er uit gepikt door een man die me eerst aan de kant nog een mini-privéles gaf met nieuwe pasjes om me vervolgens mee op de dansvloer te nemen. Toch spannend om zo, tussen de ervaren dansers op elegante hoge hakken, te dansen op de tippen van mijn wandelschoenen, geleid door een strenge man die zegt dat ik hoger op mijn tippen moet gaan staan. 🤣 Maar wat een ervaring! Vervolgens was er een waanzinnig optreden van twee professionele tango-dansers. De avond werd afgesloten door een liveband waar je ook zelf terug op de dansvloer kon gaan dansen. Deze avond waren we in het fijne gezelschap van een Europees koppel dat we hadden leren kennen in het hostel. Jonas en Franziska reizen al meer dan een jaar de wereld rond. Wij hebben onze vragen afgevuurd en zij gaven ons zo veel tips over hoe en wat. Het was echt een supergezellig avond. We hebben afgesproken dat we elkaar nog zouden terug zien dit jaar in Zuid-Amerika. 😄

Aan de kust is een groot natuurreservaat, waarachter de hoge gebouwen van de stad te zien zijn.

2 dagen ontsnapten we aan de grote stad en reisden we met de trein naar Tigre, het verste uiteinde van de gigantische stad. Hier is de delta van de Parana-rivier. We vaarden met de boot de delta in en kampeerden op een camping op een van de eilandjes. Tent is dus uitgetest en goedgekeurd!

Vervolgens hebben we nog 2 nachten in Palermo overnacht. Dit is het meest hippe gedeelte van de stad boordevol barretjes.

Over het algemeen hadden we Buenos Aires iets tropischer voorgesteld. De stad voelde eigenlijk heel westers aan. Een cultuurshock was het dus zeker niet. De mensen zijn hier heel vriendelijk en hulpvaardig.

Nu brengen we de nacht door op de luchthaven en vliegen we naar Ushuaia, de meest zuidelijke stad ter wereld. Op naar sneeuw, pinguïns en meer avontuur!