Het voelde raar om op de brug te staan op de grens tussen Belize en Mexico. Dit is de laatste grensoversteek van onze reis!

Mexico binnen zochten we meteen de dichtbijzijnde taco-stand op voor onze lunch. Lekker! We besloten als nieuwjaarsvoornemen elke dag tacos te eten tijdens ons verblijf in Mexico.

We verbleven twee nachten in Bacalar. Een stadje aan ‘seven color lake’. Dit megaheldere blauwe meer staat verbonden met de zee via een klein kanaal, dat vroeger gebruikt werd door piraten om de stad te plunderen. We deden een tour van een paar uur op een boot met enkele zwemspots op het meer.

We aten de beste tacos ooit van een kraampje op straat.

Volgende locatie was Merida: de culturele hoofdstad van Yucatan. We waren op het juiste moment gekomen want er waren veel dingen gaande wegens de 483e verjaardag van de stad. Er was live muziek, veel mensen in traditionele kleren en dans. Ook was er een reconstructie van het oude Maya spel poktapok. Dit spel werd gespeeld met een rubberen bal die door een ring moest botsen zonder ledematen te gebruiken. Het was meer dan een spel voor de oude Mayavolkeren; het kon soms dagen duren en volgens legende werd de kapitein van het verliezende team onthoofd.

Met de gratis stadsfietsen verkenden we de grote stad en stopten we uiteraard regelmatig bij de taco shops.

Ook bezochten we de Maya ruines Uxmal. Deze staat bekend voor zijn mooie carvings in de muren. De pyramide is volgens de legende gebouwd in één nacht door een dwerg die geboren is uit een ei. Waar of niet, het resultaat mag er zijn!

We namen een smerig busje uit Merida naar Izamal, een dorpje met als bijnaam de gele stad. De stad werd gebouwd op oude Maya ruïnes omdat ze dachten dat het gewoon bergen waren. Nu hebben ze deze gedeeltelijk opengelegd.

Volgende stop was in Valladolid waar we drie cenotes bezochten. Een cenote is een diep zinkgat met water ontstaan door ondergrondse rivieren. In Yukatan zijn er honderden en in de meeste kan je zwemmen. Deze zijn wel heel toeristisch en je moet zelfs een zwemvest dragen. Heel grappig om een groep toeristen te zien dobberen op een hoopje. Maar op de rustige momentjes wel heel leuk!

Dan hebben we een foute keuze gemaakt door twee nachten te verblijven in Playa del Carmen. Dit is de toeristische hotspot voor veel Amerikanen (springbreak bv). Hoe erg kan het zijn? Vrij erg 😅.
Vettig strand, dure prijzen en weinig mexico.

Cancun was een beetje beter. We spendeerden onze laatste dagen op Isla Mujeres, een eiland, waar we nog genieten van de zon, zee en strand.

En dat was het! Nog een laatste taco gegeten voor we op het vliegtuig stapten naar België!

We zijn ondertussen een dikke week terug in Oelegem. Het was een prachtige reis. Hoewel we toch ook blij zijn terug te keren na 369 dagen.

Bedankt voor het lezen en tot het volgende avontuur!

Na het autentieke verblijf in Xela en Chichi was het tijd om naar het het touristische, maar gezellige Antigua te gaan. Hier bleven we enkele dagen voor we vulkaan Fuego gingen bezoeken.

Antigua is een heel leuk coloniaal stadje ideaal om gewoon wat rond te hangen. Het bruist van de koffieshops, restaurants en het volk. Veel touristen maar toch ook nog locals.

Één nadeel van langdurig reizen is de vermoeidheid van constant kleine keuzes moeten maken. Elke dag moeten we micro beslissingen nemen over waar we slapen, eten en wat we gaan doen. Dus een beetje gewoonte inbrengen is heel welkom. We gingen elke dag naar dezelfde koffiebar om een flat white te drinken met een gezelschapspelletje en te people watchen.
Het Rainbow cafe was ook onze favoriet want we zijn hier vier keer gaan eten.

Dan was het eindelijk zover. De dag van onze tocht op Acatenango was aangebroken! Acatenango is een inactieve vulkaan naast de actieve vulkaan Fuego, deze heeft gemiddeld elke 20 minuten een uitbarsting waarbij lava in de lucht spuit! We hadden een tour geboekt met een overnachting en vertrokken met een vrij grote groep op de hike van 4u naar basecamp. Sommige mensen hadden ons al verteld dat dit de zwaarste hike van hun leven was, maar wij hadden gelukkig al wat stevigere hikes gedaan op onze reis dus het viel goed mee.

Aangekomen op basecamp zaten we helaas in de wolken dus we konden Fuego niet zien. Hier aten we lunch en het plan was om erna verder te hiken naar Fuego zelf om de uitbarstingen van dichtbij te zien, maar het was nog niet zeker of het ging doorgaan met het weer.

Na veel wachten in de kou op 3600m klaarde de wolken heel even op en zagen we Fuego de eerste keer in volle glorie. Iedereen werd wild van enthousiasme, zeker toen hij uitbarste en de rotsblokken in het rond vlogen. De lava kan je pas zien als het donker is. Het was zonsondergang toen er beslist werd om toch te vertrekken. Gelukkig! Het was ook nog een stevige tocht omlaag en omhoog en de wind was heel sterk. Maar onderweg konden we regelmatig al een lavauitbarsting zien en het was fasinerend om naar te kijken. Nu was het donker genoeg en de rode lava-explosies waren een spectakel.

Eindelijk aangekomen was het super veel wind en heel koud. Ook waren er soms nog wolken die het zicht blokkeerden maar het was super cool om de lava uitbarstingen van dichtbij te bekijken. Hier hadden we ook een prachtig zicht over de vallei bedekt met snel bewegende wolken.

Na een kwartier was het al tijd om terug te keren, maar een gids kwam ons vertellen dat we nog verder konden als we wouden en de anderen hadden dit niet gehoord of wouden al terug. Dus we wandelden met een groepje van vier nog verder op de richel dichter bij Fuego. De wind blaasde stof en as in onze ogen en we schuilden achter een bergje in afwachting tot een uitbarsting. Deze laatste uitbarstingen waren prachtig. Het voelde alsof we op het einde van de wereld waren.

Maar toen we terug wouden keren was de wind zo sterk geworden dat we bijna gingen waaien. We moesten dicht bij de grond kruipen voor stabiliteit. En Margo, de lichtste van ons vier moest vastgehouden worden om niet te gaan vliegen haha. Het was gevaarlijk maar gelukkig slaagden we erin terug te keren.

Na de tocht terug naar basekamp waren we heel moe. De wolken waren nu helemaal dichtgetrokken dus helaas konden we heel de nacht Fuego niet meer zien. Onze kabine had een groot panoramisch raam maar helaas dus niets aan gehad.

Normaal gingen we ook nog naar de top van Acatenango gaan voor zonsopgang maar dat ging niet door. Het was gewoon te slecht weer, te veel wind. Jammer, maar we konden toch blij zijn dat we Fuego wel van dichtbij hebben gezien de vorige dag.

We liepen met een groepje letterlijk de berg af en waren snel weer in Antigua om nog een namiddag uit te rusten voor we de volgende dag vroeg vertrokken naar Semuc Champey.

Het was één geweldige week in El Salvador, misschien wel mijn favoriete land van Centraal-Amerika tot nu toe!

Onze week begon in het surfplekje El Zonte. Helaas was de storm over Centraal-Amerika nog niet uitgeregend dus waren onze eerste twee dagen nog wat somber. Één ding viel wel meteen op, Bitcoin nemen ze hier heel serieus. Sinds 2021 is Bitcoin een officiele munt in El Salvador en elke verkoper moet bij wet bitcoin aannemen. Het strand werd recent zelfs hernoemd naar ‘Bitcoin Beach’! Voor de lol staken we $20 in een bitcoin-ATM zodat we met de digitale munt konden betalen in het dorp.

Zo betaalden we dus mijn nieuwe favoriete gerecht: pupusas! Dit is echt iets typisch Salvadoriaans. Het is een gevulde maistortilla met tientalle variaties. Meestal gevuld met bonenpuree, kaas, kip, varken, bloemen, etc. En geserveerd met kool in sap van gefermenteerde ananasschil. En voor 70 cent per stuk was het een perfecte maaltijd, lunch of/en avondeten.

Onze laatste dag aan het strand waagden we ons nog eens aan een surfsessie, maar de golven bleken eerder geschikt voor de meer ervaren surfers. Ach, je kan niet beter worden in surfen door niet te proberen 😉

Volgende stop was Santa Ana, een gezellig stadje waar we hadden gehoord dat er een geweldige walking tour was. Vijf jaar geleden was El Salvador nog een van de gevaarlijkste landen ter wereld. Toen kon je amper over straat wandelen door al de maras/gangs die heersten. Hector had soms te maken met bendes toen hij een tiener was, nu organiseert hij de walking tours om geld te verdienen voor zijn studies. Tijdens de tour vertelt hij over zijn persoonlijke ervaringen in El Salvador en hoe veel van zijn leeftijdsgenoten verstrikt raakten in foute situaties.

Een andere activiteit die we niet konden afslaan was een pupusa cooking class! Tuurlijk wouden we leren hoe we deze heerlijke snack thuis kunnen maken. Plus we konden zo veel pupusas maken als we konden eten.

De volgende dag vertrekken we vroeg met de bus naar een vulkaan om te wandelen. Toen we aankwamen bleek de wandeling dicht te zijn voor de derde dag op rij. Wij vonden het niet zo erg, maar er waren mensen die al voor de derde keer de busrit van 2u naar hier hadden genomen omdat ze telkens bericht kregen dat het morgen wél open zou zijn. Die waren niet zo blij 😅.

Wij vonden een groepje om een alternatieve hike te doen, erna namen we een bus naar een omliggend meer om te zwemmen. Het was dus een leuke spontane dag.

Het klikte goed in de groep dus we spendeerden 4 dagen samen! We deden samen Ruta de las Flores. Dit is een route met kleine kleurrijke dorpjes met marktjes. Ideaal om te doen met scooters. We waren de echte gringo-gang op onze 5 scooters.

Onderweg aten we pupusas, verkenden we enkele dorpen en deden we een race in een doolhof. Tourisme is sterk aan het opkomen en dat merk je. Mensen op straat zeggen enthousiast goeiedag en zijn uitnodigend.

We verbleven samen in een hostel in Juayua met een superleuke eigenaar waar ‘s avonds een muziekje werd gespeeld om te dansen. De kamer was vol dus wij kregen een privétent in de tuin wat we niet erg vonden.

Als actievere activiteit deden we een hike in de 7 watervallen. We klimmen omhoog langs het water door de jungle van El Salvador en eindigen met een verfrissende duik in de rivier.

In Juayua was in het weekend ook een food festival waar tientallen typische gerechten werden geserveerd. We aten ons rond met alle lekkernijen beschikbaar.

En dan zat het er op in El Salvador. Met enkele chickenbussen waren we onderweg naar Guatemala.