Toen we vertrokken uit Ashland hadden we de eerste dag of twee een beetje rook in de lucht hangen van de Mckinney fire. Niks ernstig maar wel een beetje vreemd. Achteraf hebben we vernomen dat er 60 hikers geëvacueerd waren wegens de brand dus we hebben veel geluk gehad!

Het wandelen was goed hier in Oregon met zicht op vulkanische landschappen en bergen. En hoewel de trail zeker niet plat is (zoals mensen vaak zeggen), is het wel een pak minder hoogteverschil om te wandelen de meeste dagen.

Er was wel een nacht waarin we ‘s nachts wakker geschud werden door het heftigste onweer dat ik ooit meegemaakt heb. Bliksem en donder elke paar seconden die de grond deden daveren en tegelijk een enorme hoeveelheid regen. We zaten er middenin! Waarschijnlijk het resultaat van de hittegolf van de week ervoor.

We hebben donderdag Crater lake bereikt, een van de hoogtepunten van Oregon. Het was nog indrukwekkender dan ik dacht! Met zijn 592m diepte is Crater lake het diepste meer in de USA.

Helaas waren er ook een paar brandjes ontstaan boven Crater lake wegens het onweer in de regio. Als gevolg was er ook boven ons een sluiting van de PCT… Maar dit heeft ons niet tegen gehouden om onze wandeltocht van Mexico tot Canada niet te onderbreken. Als oplossing hebben we een alternatieve route gewandeld rond het deel met de brand. Dit betekende wat road walking, wat niet het meest aangename is. Maar na drie dagen zijn we nu gelukkig terug op de PCT en onze eigen route zoeken voelde ook wel een beetje avontuurlijk.

We hebben Californië voltooid! Een paar dagen geleden zijn we de staat Oregon binnen gewandeld. Het was warm (soms 45°C!) en de laatste dagen waren nog veel omhoog en omlaag stappen maar we zijn blij om in Oregon te zijn nu.

Om het te vieren en om te rusten hebben we twee nachten in Ashland verbleven. Het was nog eens hoog tijd om een pauze te nemen. Nicholas had ook dringend nieuwe schoenen nodig want zijn huidig paar viel bijna uit elkaar!

Het blijkt nu ook dat we enorm veel geluk hebben gehad dat we Celifornië hebben kunnen uitwandelen. Vrijdag is er een brand ontstaaan dicht bij de grens met Oregon. De McKinney fire. Het is nu al uigebreid tot de grootste brand in Californië. De brand is ook in Seiad valley waar we een aantal dagen geleden verbleven. Hikers een dag achter ons hebben heel de nacht gewandeld om in de stad te geraken. Het PCT deel dat we de afgelopen 10 dagen hebben gedaan is gesloten en hikers achter ons hebben geen keuze om dit deel over te slaan… Ook hier in Ashland zien we de rook rond ons, maar wij zitten wel veilig.

Met een grote sprong achterwaarts werd ik wakker geschud terwijl een boze ratelslang ratelend langzaam terug onder een steen kronkelde. Ik was er bijna op gaan staan, voor de slang mij luid waarschuwde van zijn aanwezigheid. Maar het was al snel vergeten want een paar mijl later waren we aan het liften naar stadje Burney voor een ijsje en ander lekkers.

De kerk in Burney beschikte over een sportzaal waar PCT hikers gratis mogen verblijven, zelfs met douches en een keuken! Eindelijk nog eens deftig kunnen koken was zalig, als dessert hadden we milkshake in de lokale bowling alley. Toevallig was het rock en bowl: elke zaterdag van 9 tot 12 ‘s nachts ongelimiteerd bowlen met muziek. Hoewel we met ons vier bijna alleen waren en de muziek eerder de pop top 50 was dan rock, was het super leuk!

De volgende dag hebben we helaas afscheid moeten nemen van Lucky Loser, waarmee we grotendeels hebben samengewandeld sinds het begin. Ze is even weg maar komt over een paar dagen terug om verder te zetten waar ze is gestopt.

Het zijn ook hier warme dagen. Het hiken is intens en we leggen lange afstanden af, vaak tussen de 25 en 30 mijl. We hebben nog eens een aantal keer kunnen genieten van trail magic, iets wat niet meer zo vaak voorkomt. Maar er is niets zo zalig als een koud drankje en een stuk fruit wanneer je het niet verwacht.

Momenteel zijn we een experiment aan het doen. Deze week doen we elk ons eigen ding en wandelen we apart. Geen paniek! Niet omdat we elkaar beu zijn, maar om te ervaren hoe het is om solo te hiken. We hebben afgesproken in Seiad Valley om terug als een groep verder te kunnen en te delen wat onze ervaringen waren. Altijd leuk om te experimenteren!

Tot de volgende update!