De afgelopen twee nachten zaten we in Tehachapi waar we een welverdiende zero day hebben gedaan. Dat is een hele dag zonder wandelen op de trail, iets waar we wel klaar voor waren want de dagen voordien waren leuk maar zwaar.

Dinsdagavond kwamen we ‘s avonds aan in Hikertown. Dit is geen echt dorp maar een stuk grond waar hikers rondhangen en in geïnproviseerde hutjes kunnen verblijven, uitgebaat door mensen die er wonen in trailers.

Het was een vreemde plaats, maar in een goede manier. Er was veel te ontdekken. Nicholas en ik hadden een bewoner geholpen met een dak te repareren van zijn hut en in ruil kregen we bbq sandwiches. De hutjes waren betalend maar buiten slapen was gratis.

Dit was de laatste stop voor het aquaduct en het was super warm, dus woensdag hebben we in hikertown de hitte uitgezeten. Er waren veel hikers die hetzelfde deden. Die avond zijn we met meer dan 30 tegelijk vertrokken net voor zonsondergang! Iedereen had glowsticks en bodypaint, er waren mensen met luidsprekers en muziek. Eigenlijk was het één groot feest! Dit stuk van het pad was plat breed en recht, dus het was ideaal om naar de sterren te kijken en in groepjes te wandelen. Ook de lichtjes in de verte van de dorpjes in de woestijn waren prachtig. Die tocht in het donker was zeker al een hoogtepunt voor mij. Die nacht hebben we 24 mijl gestapt tot het licht werd en tijdens de dag geslapen.

Vrijdag zijn we dan uiteindelijk in Tehachapi aangekomen waar we veel gegeten hebben, gerust en inkopen gedaan. Echt een leuk dorpje met vriendelijke mensen. Nicholas heeft na weken zagen eindelijk zijn american appelpie gekregen.

Vandaag zijn we terug op pad, nog even en we zitten in de High Sierras!

Weeral een week voorbij op de trail, weeral een hoop te vertellen.

Ons verblijf in Wrightwood was zalig. We zaten met 5 in een airbnb in het centrum van dit piepkleine dorpje. We hebben zelfgemaakte lasagne gegeten en samen wat filmpjes gezien op youtube, waaronder vlogs van andere hikers die we hebben ontmoet. Heel leuk om de ervaringen van anderen te zien!

Maar woensdag moest er natuurlijk weer gewandeld worden, recht op mount Baden Powell. Een berg vernoemd naar de oprichter van de scouts, een hele eer natuurlijk voor ons.

Er is een traditie op mt Baden Powell die wij als echte scouts natuurlijk niet konden overslaan. Vraag me niet waarvan deze traditie komt, maar die houten bordjes liggen daar niet voor niets.

De dag ernaa hadden wij ook eindelijk voor de eerste keer trail magic: mensen die verassingen voorzien op de trail. Er was een vrouw gestopt langs de trail om koud bier, drankjes en eten uit te delen! Zelfgemaakte brownies en snacks en zelfs broodjes. Ze zei dat ze voor dit te kunnen doen een paar maanden had gespaard, waar ik enorm respect voor heb. Anderen hadden nog al trail magic gehad maar voor ons was dit de eerste keer.

De dagen erna waren warm maar goed. Het wandelen gaat nog steeds goed en morgen gaan we de 500 mijl al passeren. Ik begin nu wel naar de Sierra uit te kijken, het woestijngebied heb ik nu wel bijna gezien. Gelukkig is het niet meer ver weg.

Woensdag gaat een speciale dag worden want dan gaat de trail voor 20 mijl door de hete, droge Mojave desert langs het L.A. Aqueduct. Een beetje spannend en iedereen heeft verschillende strategieën voor dit stuk. De meesten wandelen in de nacht om de warmte te vermijden. Ons plan is om te wandelen van zonsondergang tot zonsopgang, lijkt ons cool! Vrijdag tot zondag verblijven we in Tehachapi om te rusten.

Tot de volgende update!

Yes! Vandaag gaan we ontbijten in dorpje Wrightwood en we hebben een verblijf geboekt voor de nacht. Dus tijd genoeg om te eten, wassen en rusten.

Maar rusten en eten hebben we de afgelopen dagen ook wel een beetje kunnen doen. Vrijdag waren we aangekomen bij de langverwachte Deep Creek Hot Springs! Werkelijk een paradijs van natuurlijke warmwaterbaden van 40°C naast een frisse rivier om terug in af te koelen. Die oude hippie die we in Big Bear waren tegengekomen vertelde ons toen dat hij daar veel in de jaren 70 kwam, kan me er wel iets bij inbeelden. Hier komen ook veel locals en kleren dragen is optioneel.

We hebben goed onze tijd gepakt bij de hot springs, de ochtend daar is moeilijk nog te overtreffen denk ik. Uit de slaapzak rechtstreekt in de hot tub!

De dagen zijn nu wel echt warm en het was veel stappen in de vlakke zon. Zondag hadden we wel iets om naar uit te kijken: een Mc Donalds op 0.4 mijl naast het pad. Het zat er uiteraard vol met hikers, grappig zicht om met iedereen op een grasperkje te hangen naast een tankstation.

Die nacht was er onverwachte gebeurtenis. Een totale maansverduistering. Het was een magisch moment om de dag af te sluiten, iedereen aan het slapen onder de rode donkere maan.