Dag 88 – mijl 1591

Met een grote sprong achterwaarts werd ik wakker geschud terwijl een boze ratelslang ratelend langzaam terug onder een steen kronkelde. Ik was er bijna op gaan staan, voor de slang mij luid waarschuwde van zijn aanwezigheid. Maar het was al snel vergeten want een paar mijl later waren we aan het liften naar stadje Burney voor een ijsje en ander lekkers.

De kerk in Burney beschikte over een sportzaal waar PCT hikers gratis mogen verblijven, zelfs met douches en een keuken! Eindelijk nog eens deftig kunnen koken was zalig, als dessert hadden we milkshake in de lokale bowling alley. Toevallig was het rock en bowl: elke zaterdag van 9 tot 12 ‘s nachts ongelimiteerd bowlen met muziek. Hoewel we met ons vier bijna alleen waren en de muziek eerder de pop top 50 was dan rock, was het super leuk!

De volgende dag hebben we helaas afscheid moeten nemen van Lucky Loser, waarmee we grotendeels hebben samengewandeld sinds het begin. Ze is even weg maar komt over een paar dagen terug om verder te zetten waar ze is gestopt.

Het zijn ook hier warme dagen. Het hiken is intens en we leggen lange afstanden af, vaak tussen de 25 en 30 mijl. We hebben nog eens een aantal keer kunnen genieten van trail magic, iets wat niet meer zo vaak voorkomt. Maar er is niets zo zalig als een koud drankje en een stuk fruit wanneer je het niet verwacht.

Thank you, kind stranger!

Momenteel zijn we een experiment aan het doen. Deze week doen we elk ons eigen ding en wandelen we apart. Geen paniek! Niet omdat we elkaar beu zijn, maar om te ervaren hoe het is om solo te hiken. We hebben afgesproken in Seiad Valley om terug als een groep verder te kunnen en te delen wat onze ervaringen waren. Altijd leuk om te experimenteren!

Rusten met zicht op Mount Shasta
We komen dichterbij!

Tot de volgende update!

Halfweg

We zitten in de helft! Dinsdag zijn we het halfwegpunt gepasseerd, 1325 mijl gedaan. We mogen al trots zijn op onszelf! Als ik terugdenk aan de eerste weken van onze reis lijkt dit lang geleden, ook is de ervaring al veel veranderd. De woestijn, de High sierras en nu noord Californië zijn al heel verschillend geweest en heb al van elke sectie vollop genoten. Ik kijk uit naar wat er ons nog te wachten staat!

Made it to midpoint!

Vorige week was het hier de nationale feestag: 4th of july. Een groot feest hier in de USA. Wij hadden het geluk dat we die ochtend in het stadje Truckee aankwamen. We hebben een parade door de straten kunnen zien, iets gaan drinken in de lokale brouwerij en mexicaans gaan eten. Die avond was er vuurwerk, dus hadden we hotdogs gekocht om op de trail te eten met zicht op het vuurwerk. Super cool!

Het wandelen gaat goed en we leggen grotere afstanden af. We kunnen ongeveer elke 4 dagen ons bevoorraden zodat onze rugzak niet al te zwaar is.

Een watchtower dicht bij de trail

De afgelopen dagen was het warm, vaak rond de 35°C. Water is terug minder beschikbaar en we hebben veel brandgebied doorkruist. Momenteel zitten we in een gebied waar vorig jaar nog een grote brand is geweest en het is onvoorstelbaar om de impact hiervan te zien. Tientallen kilometers aan een stuk dode zwarte bomen…

De grens met Oregon komt nu dichter, nog een dikke twee weken en dan verlaten we Californië.

Therminal geyser in Lassen National Park

Dag 68 – mijl 1147

De hoge bergen en de indrukwekkende passen van de Sierras zijn we voorbij nu. De afgelopen dagen waren prachtig en het veranderende landschap blijft verrassen.

Voor de eerste keer in twee maanden hebben we regen gehad, veel regen in één uur. Net toen we Dororthy Lake Pass over waren begon het te donderen en niet veel later barste de hemel open en kwam de regen en hagel. De trail werd getransformeerd in een rivier. Heel erg was het niet want nu waren de muggen even weg die onze mentale gezondheid al dagen op de proef stelden. Gelukkig scheen de zon ‘s avonds terug en konden we onze spullen wat drogen.

De bear canister hebben we een aantal dagen geleden ook kunnen terugsturen, dat scheelt in gewicht. Maar beren zitten er nog, dus om ervoor te zorgen dat ze niet met ons eten gaan lopen kunnen we ons eten ophangen. Een beetje een gedoe, maar ik slaap toch beter met mijn eten niet in mijn tent.

Tent opzetten met veel wind is niet simpel

Donderdag hebben we verbleven in South Lake Tahoe. Lekker ontbeten in een diner en wat rondgekeken in dit ski stadje. Zeker het zwembad aan ons motel was leuk. Morgen komen we aan in Truckee waar we mee de 4th of july kunnen vieren! Ons plan is om hot dogs te kopen en deze op de trail op te eten met zicht op het vuurwerk in de avond, goede vooruitzichten.

P.S. Een tijdje geleden kwamen we een fotograaf tegen op de trail die portretten maakt van hikers en dit is het resultaat. Zijn website: milesformoments