
Voor dat Nicholas me de afgelopen zomer vroeg of ik de Pacific Crest Trail kende, had ik er nog nooit van gehoord. En hoewel we er eerst wat mee aan het lachen waren, kwam er al snel een moment waarin we beiden iets hadden van: Waarom doen we het niet gewoon?

De Pacific Crest Trail (PCT) is een langeafstandpad voor wandelaars in het westen van Noord-Amerika dat loopt van de grens met Mexico tot de grens met Canada. De totale afstand is 4286 km en het pad heeft een hoogteverschil van 4000 m. Het pad loopt door verschillende wildernisgebieden en nationale parken waarin wandelaars met een reeks van verschillende condities en omgevingen te maken zullen krijgen. En hoewel je een vergunning moet hebben om te mogen kamperen onderweg, ben je zelf volledig verantwoordelijk om alles te organiseren. Het is dus geen georganiseerde tocht.
Ons doel? Het volledige pad uitwandelen, van zuid naar noord.
In de praktijk betekend dit dus vertrekken aan het startpunt aan de Mexicanse grens met een rugzak en een tentje, en vanaf dan zullen onze dagen bestaan uit wandelen, eten en slapen. Elke dag zullen we ongeveer 30 kilometer afleggen. Onderweg slapen we in ons tentje, drinken we water uit de rivieren en zorgen we dat we regelmatig ons kunnen bevoorraden met eten. Het pad loopt vrijwel volledig door wildernis dus contact met beschaving is schaars.


Het is te verwachten dat dit ambitieus plan wel wat voorbereiding vereiste: vergunning aanvragen, visum regelen, veel opzoeken, het juiste materiaal verzamelen, plannen, …
Het was vooral spannend met het verkrijgen voor de vergunning van Nicholas. Omdat de PCT zo populair is, zijn er maar een beperkt aantal vergunningen beschikbaar. Dit om het wilde karakter van de trail te behouden en het wildleven en de natuur te beschermen. Deze vergunningen worden op twee momenten verloot: ergens in november en in januari. In noveber was het voor mij gelukt om mijn vergunning te bemachtigen, maar niet voor mijn broer. Gelukkig kregen we in januari de hulp van vele vrienden en familie, waarvoor veel dank. Zonder jullie hulp was het niet mogenlijk om dit samen te doen!
/
Onze startdatum op de trail is 27 april. De belangrijkste voorbereidingen zijn gebeurd en momenteel is het aftellen naar ons vertrek. Midden april vertrekken we naar Amerika en onze terugkomst zal ergens in oktober zijn. Zes maanden weg van huis is lang, en het zal zeker niet altijd gemakkelijk zijn. Maar we kijken er allebei enorm naar uit en ik ben er van overtuigd dat het de inspanning waard gaat zijn! Via deze website zal ik jullie op de hoogte houden met onze avonturen door regelmatig updates, fotos en filmpjes te delen zodat we toch wat contact kunnen houden. Deel deze site gerust met iedereen die interesse heeft!
Happy trails!

Hoi Alexander en Nicolas, fantastisch zijn jullie foto’s, bedankt om op deze manier een beetje mee te mogen genieten! Ook de blog vind ik zeer leuk. Veel geluk en nog even volhouden zodat jullie de volledige PCT op jullie palmares mogen schrijven. Groetjes, Hilde Beirens
LikeLike