Dag 138 – 60 mijl tot Canada

De PCT sectie van Stevens Pass tot Rainy Pass in één woord: epic! Dit was een supermooi stukje Washington, maar ook heel zwaar. Elke dag waren er lange steile stukken, een laatste uitdaging op de trail. De bergen met sneeuw en de groene bossen zorgden voor een prachtige omgeving en blauwe heldere meren waren perfecte plaatsen om af te koelen en te rusten. Hoewel het wel merkbaar kouder is aan het worden met temperaturen ‘s nachts soms dicht bij 0°C.

De trail was hier ook niet altijd in heel goede conditie. Omgevallen bomen kom je overal wel tegen op de PCT maar hier was het zeker het ergste. Persoonlijk haal ik er ook wel plezier uit om over of onder deze enorm grote bomen te kruipen.

Dit is wel echt een puinhoop!
Gebroken maar nog bruikbaar

Toen we donderdag onderweg waren naar High Bridge Cabin om een shuttle te halen naar Stehekin, vulde de vallei zich met dikke rook. Dus we hadden al een vermoeden dat het slecht nieuws ging zijn in verband met de branden noord op de trail. En ons vermoeden was juist. De branden zijn alleen maar groter geworden en de PCT is gesloten van Harts pass tot de noordelijke terminus.

De zon was heel de dag rood door de rook

Dus hebben we onze eigen route bedacht om de grens met Canada te bereiken. Ons laatste stuk officiële PCT trail was van High Bridge cabin tot Rainy Pass, waar we dan oost zijn gegaan om onze omweg te beginnen. Deze route is vooral langs wegen en zandwegen. Heel jammer dat we niet via de trail kunnen eindigen maar het is wat het is.

Gelukkig konden onderweg nog een nacht verblijven in de Lion’s Den. Een zalige plek georganiseerd door een trail angel waar we nog voor een laatste keer de sfeer van de PCT konden opsnuiven. Veel vrienden van op de trail waren hier dus konden we afscheid nemen. Iedereen heeft verschillende plannen maar de meeste stoppen hier of doen een andere route dus zullen we ze niet meer zien.

Maar de avond was heel gezellig met hot dogs, bier, banana splits en snacks. Perfect getimed voor de verjaardag van Favorite (Nicholas)! Er werd zelfs een mooie kroon voor hem gemaakt door de Host.

Birthday boy!

Dus nu zitten we in de helft ongeveer van onze omweg naar de grens. Nog maar 60 mijl te gaan! Woensdag ochtend komen we normaal aan bij de grens en dan zit onze tocht er op. We zullen blij zijn om eindelijk de finish te bereiken!

Beter laat dan nooit. Mama beer met twee kleintjes gezien!

2 thoughts on “Dag 138 – 60 mijl tot Canada

Leave a comment