Groetjes uit Torres del Paine, Chili

We namen een bus van 10u van Ushuaia, Argentinië, naar Punta Arenas, Chili, en vervolgens een bus naar Puerto Natales, Hier bereidden we onze 8-daagde trek voor.

We namen op maandag 5 februari heel vroeg de shuttlebus naar Torres del Paine en begonnen de O-trek. In het Park heb je de O-trek en de W-trek. De W-trek is heel erg populair en delen er van worden ook als dagwandeling gedaan. De O-trek is de W-trek met de verbinding tussen de twee uiteinden. De O is zo’n 120km op 7 nachten. Wij begonnen met het rustige O-gedeelte. Dag 1 was een makkelijke dag. We kwamen vroeg aan op de kampplaats en leerden meteen leuke mensen kennen uit Seattle!

Dag 2 had meer hoogtemeters. Op de kampplaats leerden we nog meer leuke mensen kennen en stilaan begon zich een leuk groepje te vormen! Het O-trek gedeelte kan je enkel in 1 richting wandelen en iedereen boekt dezelfde kampplaatsen waardoor je deze eerste 4 dagende met dezelfde groep beleefd. Dit waren ongeveer 40 mensen en op den duur ken of herken je echt wel iedereen en wordt het zo familiair! Heel leuk!

Dag 3: Op deze kampplaats ondervonden we heel felle wind en onze tent stond niet erg beschut. Omdat we geen oog meer dicht deden hebben we ons boeltje ingepakt om 6u. Het was een korte dag waardoor we al om 11u op de volgende kampplaats aankwamen.

Dag 4: Dit was een van de meest heftige dagen. We moesten eerst over de John Garner bergpas in heftige wind, waar we beloond werden met een prachtig zicht op Glacier Grey. Maar dan de afdaling die volgde was heel steil, wat we de volgende dag wel voelden in onze benen! Ook moesten we 3 hangbruggen over waarvan we moesten lachen met de twijfelachtige constructie. Spannend!

Dag 5: Dit was terug een rustigere dag, met zonnig weer waardoor we konden uitrusten op de volgende camping. Nu zitten we op het drukkere W gedeelte wat zeker wel te merken is.

Dag 6 was weer stevig. Omdat dit stuk heen en weer is konden we zonder onze rugzak omhoog naar uitzichtpunt Britanico. Het was een uitzonderlijk heldere dag en we hadden dus een perfect zicht. In de verte konden we kijken naar het spectakel van lawines en stukken ijs die van de gletsjers naar beneden donderden.

Dag 7: Vandaag was weer rustiger, een 18 km maar zonder al te veel hoogtemeters. Vandaag zaten we voor de eerste dag in hevige regen, maar in de namiddag was het weer zonnenschijn. We planden met ons o-trek groepje naar zonsopgang te gaan kijken op het laatste uitkijkpunt.

De laatste dag vertrokken we dus om 00:30, want de zon komt vroeg op en het was 11km met 800 hoogtemeters tot het uitkijkpunt. Iemand van de groep had ook last van haar knie en dacht dat ze meer tijd nodig ging hebben om boven te geraken. We vertrokken met onze koplampen met in ons achterhoofd dat we een puma konden tegen komen. Uiteindelijk hebben we er geen gezien maar zij ons waarschijnlijk wel! Het bleek dat we geen extra tijd nodig hadden want we waren al boven om 04:20, terwijl de zon pas opkwam om 06:30. 🤣 We hebben ons warm proberen te houden onder een grote rots, maar het was het zeker waard! De sterrenhemel was onvoorstelbaar en het was zo leuk om de ‘torens’, zoals de rotsformatie genoemd wordt, niet meteen te zien, maar verbluft te worden van zodra onze ogen wenden aan de donkerte. En de zonsopgang was prachtig, want we hadden weer eens geluk met een open hemel.

Iedereen keert na de trek naar het zelfde dorpje (Puerto Natales) en daar spraken we af om nog iets te gaan drinken. We houden zeker contact met deze fantastische mensen.

De dag nadien liftten we naar El Calafate. Liften wordt hier veel gedaan en gaat dus ook heel vlot. Hier spraken we af met Bayla. Ook iemand van hetzelfde groepje maar zij was al vroeger vertrokken. Er was een gratis festival met lokale artiesten. De dag nadien bezochten we de enorme Perito Moreno gletsjer van wel 70m hoog.

Vandaag zijn we naar el Chantén gelift. Dit is het Mecca van de hikers. Nu eten we een wafel en schrijven we de blogpost voor dat we weer voor enkele dagen de bergen in trekken met ons tentje. 🙂