Salta road trip

De guanaco’s maken plaats voor lama’s, de bomen voor cactussen en de sneeuw voor stof. Maar de bergen zijn alleen maar hoger.
Een week geleden zijn we aangekomen in Salta met elke dag zon en 25°C. In de voormiddag zijn we omhoog gewandeld naar een uitkijkpunt van de stad om onze lunch op te eten. Gezellig op het pad wandelen, tot ons opviel dat het boven ons hoofd vol webben zat met dikke spinnenkoppen voor 2km aan een stuk.

In de namiddag bezochten we het Museum of High Altitude Archaeology. Hier bewaren ze drie lichamen van Inca’s die in 1999 zijn gevonden op een bergtop. Het zijn kinderen die als offering levend begraven werden om de goden goedgezind te stellen! De Inca’s geloofden dat ze niet stierven maar voor eeuwig bleven leven bij deze goden. Heel sinister maar ook interresant om bij te leren over de Inca’s.

De volgende dag begon ons avontuur. Online hebben we met 3 andere mensen afgesproken om samen een auto te huren en een roadtrip te doen. Noa, Fabio en Julie uit Israël, Duitsland en Frankrijk. We pasten samen nét in het kleine rode autootje.

Dag 1: The Hill of Seven Colors
We leerden elkaar al wat kennen onderweg naar onze eerste highlight in Purmamarca. Een rotsformatie die wel lijkt te komen uit een andere planeet! Vol bewondering maken we een tochtje door het dorp en de omgeving. Onderweg met de auto passeren we plots een gigantische drukte. We stoppen om even te vragen wat er gaande is, en we krijgen te horen dat ‘de maagd hier op de berg aankomt’. Het lijkt alsof veel mensen hierop een soort pelgrimtocht zijn. Er staan tientallen kraampjes die allerlei dingen verkopen en we wandelen even rond. In de avond eten we samen in een goed restaurantje in Tilcara waar Margo koos voor een lekker stuk lama.

Dag 2: Iruya
Een beetje verder noord nemen we een bus van 3 uur naar een klein dorpje verstopt tussen de gigantische bergen. De weg ernaartoe is gevaarlijk en in heel slechte staat, iets dat met ons klein autootje niet zou lukken. Ook hier wandelen we naar een uitkijkpunt boven de stad, en de 3000m hoogte maakt ons wel wat sneller buiten adem als normaal. We genieten van het uitzicht met een yerba mate, en worden verrast door een gigantische condor die vlak boven ons hoofd passeerd!

Dag 3: Serranía de Hornocal
Vroeg in de ochtend namen we de bus terug en verkenden even Humahuaca. Vandaag gingen we kijken naar een 14 kleurige berg. Hiervoor moesten we op een onverharde weg tot 4350m rijden naar het uitkijkpunt. Het was een gokje om het met onze eigen auto te doen en het was heel traag rijden over deze stenige weg. Maar het was het waard en konden zonder schade of platte band boven komen.

Dag 4: Salinas Grandes
Vandaag was het de langste dag rijden, naar de zoutvlaktes van Argentinië. Normaal is heel deze route over de bergen op asfalt, maar omdat er een brug is ingezakt moet iedereen een omleiding nemen op een onverharde zandige weg. Ook hier was het dus weer traag rijden en de putten ontwijken. Maar de 3u rijden werd weeral beloond met een uniek stukje natuur! Het is een grappig zicht om alle mensen op zo’n grote witte vlakte te zien.
De weg terug ging ook vlot en we konden dus bijna zeker zijn dat we de auto de volgende ochtend zonder schade terug kunnen brengen. Maar wel heel vuil van het stof.

Donderdag namen we dus afscheid van elkaar in Salta en Margo en ik namen de bus naar Cafayate. Wegens de feestdagen is het moeilijk om een huurauto te vinden dus moeten we het maar doen met de bus. Cafayate en omgeving is bekend om zijn hoogste wijngaarden van de wereld. Die zouden uitzonderlijke wijn produceren en daar willen wij wel graag eens van proeven! Ook de omgeving daar is weer uniek qua bergen. Tot snel!