De Amazone in Bolivië

Vanuit La Paz gingen we 1 week naar de Amazone in Bolivië. We namen een zeer hobbelige nachtbus naar Rurrenabaque van ongeveer 13u waarbij we regelmatig van onze stoel de lucht in vlogen door de staat van de weg.

Eerst spendeerden we 3 dagen, 2 nachten in de pampa’s en daarna 3 nachten in de jungle in nationaal park Madidi. De pampa’s zijn vlak en onbewoond, waarbij we alles doen vanop een bootje op de rivier en de focus vooral op dieren ligt. De jungle is gelegen in prachtige bergen, bewoond door gemeenschappen. Hier spot je in het algemeen minder dieren, maar gaat het meer om de ervaring van de dichtbegroeide natuur en het primitief leven.

Onderweg naar de pampa’s kregen we lunch in een klein dorpje waar we meteen papegaaien, toucans en luiaarden konden spotten. Vervolgens werden we in ons smalle bootje gezet en vaarden we naar onze lodges ver op de rivier. Onderweg werden we al bestormd door aapjes. (Mede mogelijk gemaakt door de bananen die ze konden krijgen op onze boot, anders zouden ze niet meteen op ons springen. 😂)

We spotten heel veel unieke vogels, soms zo groot dat we ze een beetje eng vonden. Ze leken op ooievaars met hun gigantische nest hoog in de bomen.

Hier en daar kun je ook altijd krokodillen en roze dolfijnen spotten.

Aangekomen in de lodges konden we ons installeren onze privé hut uitgerust met een dubbel bed, muggennet, koude douche en een toilet waar een kikker in woonde. We kregen hier telkens echt super lekker eten!

In de avond gingen we op krokodillenzoektocht met pillampen. Tientallen oogjes reflecteren het licht en dan besef je dat er tien keer meer krokodillen zitten dan je overdag kunt spotten. Er zitten alligators en caimannen. Onze gids pakte zonder veel moeite een baby caiman uit het water om ons meer te vertellen over hun uiterlijk. We mochten met de kleine caiman op de foto, maar hij werd als eerste overhandigd aan de ietwat onhandige persoon van de groep en hij liet het arme beest al snel ontsnappen in ons kleine bootje. Daarna mochten we krokodil niet meer zelfstandig vasthouden. 🫣

Bij onze lodges vertoefde steeds twee krokodillen. Een alligator en de grootste caiman, Pépé. Zijn dinosaurushoofd was altijd wel ergens te bespeuren in het water en af en toe werd hij u uit het water gelokt met een lekker stukje kip. Ook woonden er twee dappere katjes die af en toe heel ambitieus naar de krokodillen aan het sluipen waren.

De volgende dag kregen we rubberen laarsjes, onze stoutste schoenen, om op zoek te gaan naar anaconda’s in een moerassig gebied. We volgenden uren lang onze gids en kregen de opdracht om goed naar links en naar rechts te kijken. Na uren zoeken, hadden we enkel nog maar een alligator geniepig in het moeras naar ons zien loeren op zo’n twee meter afstand, maar nog geen slang gezien. Af en toe moesten we opsplitsen om een gebied af te scannen. Wel spannend om alleen rond te wandelen als je weet dat je kan struikelen over een slang of krokodil. 😅 We werden het een beetje beu aangezien het wandelen in het water met planten vrij vermoeiend was met het zonneke op onzen bol en we al van anderen hadden gehoord dat je zelden echt een slang vindt tijdens de zoektocht. De moed zonk dus in onze botjes, maar onze twee gidsen waren niet van plan op te geven voor ze ons een slang konden tonen. Maar plots kwamen ze trotst schreeuwend met een slang van 2,5m uit een bosje dat we onze camera’s moesten boven halen! Na een fotoshoot met de slang was Alexander blij dat we terug konden gaan want zijn botje had een groot gat en vulde vanaf de eerste stap in het moeras met stinkend slijkwater. Enkele dagen ervoor had hij zijn teen gestoten en had een open wonde aan zijn teen, uiteraard de teen van het lekke botje. 3u lekker parasieten gevist met zijn grote teen. Maar achteraf was zijn teen plots zo snel genezen dat het slijkwater precies wel goed had gedaan. 😂

Na het vissen van parasieten, gingen we piranha’s vissen! Vanuit ons bootje met een draadje met een stukje biefstuk aan vingen we 8 vleesetende vissen. Na de jacht keerden we met ons vers gevangen avondeten terug naar de lodges door het prachtige licht van een zonsondergang.

De volgende ochtend vroeg uit de veren om ook de zonsopgang mee te pikken!

Vervolgens was het tijd om de roze dolfijnen op te zoeken en ons te wagen aan een zwemmeke in de Amazone! De activiteit was ‘zwemmen met roze dolfijnen’, maar ik had toch sterk mijn twijfels over hoe ze de activiteiten ‘zwemmen met dolfijnen’, ‘piranha’s vissen’ en ‘alligators spotten’ zo strikt gescheiden kunnen houden. Aangezien iedereen al in het water zat en de gids teleurgesteld was in mijn vertrouwen in hem ben ik er dan toch ook maar achterna gesprongen.

We keerden terug naar Rurrenabaque en werden meteen op een ander bootje gezet richting de jungle, de andere kant uit. De natuur was prachtig! We spendeerden twee nachten in een lodge en 1 nacht in de woeste jungle.

Het duurde niet lang voor we 2 tartantulas konden bewonderen vlak buiten onze hut. Zij maken hun nest in de stam van een palmboom en komen elke avond piepen. We maakten avondwandelingen met de koplamp en dan zie je duizenden oogjes. Gelukkig geen krokodillen, maar allemaal spinnenoogjes.

We maakten chocolade van cacaobonen die we vers uit de boom sloegen. De bonen drogen eerst in de zon, vervolgens worden ze gepoft boven het vuur. Na ze allemaal gepeld te hebben vermaalden we ze door een molen. De sappige brei mengen we met warm water, melk en suiker. We sopten veel te veel bananen, vers uit de bomen, in de lopende verse chocolade. 🤤

Ook maakten we ringen van pitten van vruchten van een palmboom.

De laatste nacht spenderen we op de grond in de jungle onder een muggennet.

We maakten verschillende wandelingen in de jungle. We hebben heel veel gekke insecten gezien. Ook veel gigantisch grote vlinders, fel blauw.

We zagen ook zotte planten zoals lianen en wandelende bomen.

Hier en daar aapjes en we wandelden ook naar een plek waar tientallen macaus (papegaaien, ara’s) hun nest hebben in een hoge muur.

Voor we weer naar Rurrenabaque terugkeren bezochten we nog een gemeenschap die in de jungle een klein dorpje heeft. Er leven 120 mensen en er zijn 2 scholen! We maakten er rietsuiksap met een grote houten molen.

We verbleven nog 1 nacht in Rurrenabaque, voor een luie dag aan het zwembad. We gingen ook 4x naar een Franse bakkerij met echt croissants en chocoladebroodjes.

Na een hobbelige busrit terug naar La Paz, verbleven we nog drie nachten in onze favoriete stad om afscheid te nemen. We gingen naar een uitkijkpunt over de stad, maakten we nog wat plezierritjes op de telefericos en ik kocht op elke hoek een vers appelsiensapje van een appelsiensapjeskarretje-kraam.

We namen een bus naar Copacabana aan het Titicaca meer.