Groetjes uit Medellin

Na ons ‘resort hostel’ verbleven we nog 1 nacht in een ander hostel op het strand met Irene waar we een weekje mee samen reisden.

Vervolgens namen we de bus naar Cartagena. Een supermooie stad aan de Caraïbische kust met veel Afrikaanse invloed. Het is echt een zomers vakantiestadje, ook veel Colombianen zijn hier op weekend. Er is een gezellig historisch stadsdeel met prachtige straatjes met balkonnetjes en veel streetart, maar ook een deel met hoge gebouwen zoals in Dubai of Miami. Wij waren fan!

In Cartagena verkochten ze veel traditionele Colombiaanse hoeden op straat. Een hoeden-verkoper was ons aan het overtuigen om een te kopen door ons te laten poseren met de hoeden en dat heeft misschien wel geholpen….

We hebben hier ook een heel leuke activiteit gedaan: Chiva. Dit is een sightseeing bus gecombineerd met een party bus. De retrobus was omgebouwd tot een disco op wielen. We reden al feestend naar verschillende hotspots in de stad. De bus was goed gevuld met Colombiaanse toeristen. We waren de enige Europeaanse toeristen wat maakte dat de Colombianen super geïnteresseerd waren in ons en we snel ieders vriend waren. Bij elke stop wou iedereen een foto met ons. Het waren superlieve mensen. Uiteindelijk zijn we nog allemaal in een club gaan dansen.

Tijd om afscheid te nemen van het hete, klammige Caraïbische klimaat; we nemen een bus van 15u van Cartagena naar Medellin. (België is 2,6% van de oppervlakte van Colombia.)

In Medellin zien we twee vrienden weer die we leerden kennen in La Paz bij het beklimmen van de berg van 6088m. Toffe mannen waar we heel goed mee overeen komen dus een heel fijn weerzien!

We bezochten Comuna 13, dat ooit werd bestempeld als de tweede gevaarlijkste wijk ter wereld ten tijden van Pablo Escobar en vooral na zijn dood. Tegenwoordig heeft de wijk een positieve transformatie ondergaan en is het een bruisende wijk vol street art, straatartiesten en eettentjes.

Voor de rest is Medellin een grote stad met heel veel bedelaars, waar we eigenlijk niet de nood bij hebben om langer dan 3 nachten te spenderen. Ik heb een pak crackers gekocht om te kunnen geven wanneer iemand aangeeft dat die honger heeft, wat heel vaak gebeurt als je buiten rondwandelt. Eten geven is makkelijker dan geld geven of nee zeggen.

1 maal gingen we uit en besloten we om ‘s nachts uitzonderlijk naar huis te wandelen ipv een taxi te nemen omdat verschillende mensen ons vertelden dat de buurt heel erg veilig was… na dit wandelingetje van een kwartier hebben we besloten dat we nooit nog ‘s nachts gaan wandelen. Eerst werden we geconfronteerd met een rijkelijk aanbod van drugs onderweg, heel veel prostituees op straat, kinderen van 7 jaar die om 3u ‘s nachts staan te dansen op straat voor geld. 200 meter voor het hostel zegt Alexander: veilig aangekomen! Ik zeg nog: Wacht, we zijn er nog niet…

De interessante wandeling werd nog afgesloten met een adrenaline kick vlak bij het hostel toen twee boze mannen ons verdacht snel passeerden om een hoek, we keken om en zagen hoe ze op 2 andere toeristen afgingen die een paar meter achter ons wandelden aan de andere kant van de straat. Het was een gevecht van maar enkele seconden. De Franse jongen kwam er letterlijk met kleerscheuren vanaf, maar zonder gsm. We stonden met grote ogen er recht op te kijken en gingen lopen. Het was ongelooflijk hoe veel geluk we hebben gehad door aan de ene kant van de straat te wandelen waardoor we niet meteen zichtbaar waren door een muur naast ons waardoor de twee overvallers zich op de andere twee gefocust hadden.

We hadden tot nu toe nog nooit echt in nare situaties terecht gekomen waardoor we ons misschien soms te veilig voelden. In Colombia waren we wel al meer op ons hoeden en hebben nooit veel op zak, maar toch was het goed om eens wakker geschut te worden en tot het besef te komen dat het wel degelijk heel snel kan gebeuren. Wij beloven dat we nooit meer in het donker gaan wandelen. 🫣

Groetjes uit Medellin 🫠