Galápagos, Ecuador

Onze eerste Ecuadoraanse stop was Otovalo, een stadje omgeven door bergtoppen en vulkanen. De traditioneel geklede vrouwen zijn prachtig met gouden kralenkettingen en elegante schoentjes. We voelden meteen dat Ecuador echt ons ding ging worden.

We maakten een hike rond de krater van een vulkaan, gevuld met een prachtig blauw meer.

En we bezochten ook een waterval en een poncho markt.

Met de bus gingen we naar hoofdstad Quito, want ‘s ochtends hadden we onze vlucht naar de Galapagos eilanden! We kochten nog snel twee snorkels in de speelgoedwinkel en we waren helemaal klaar voor ons snorkelavontuur.

De Galapagos eilanden zijn vooral bekend van Darwin zijn evolutietheorie die hier tot stand is gekomen. De eilanden zijn gevormd door vulkanische activiteit. Hoe bepaalde soorten op deze eilanden zijn geraakt is soms een waar raadsel. Er zijn verschillende theorieën. Slakjes zijn bijvoorbeeld mogelijks op de eilanden aangekomen door mee te reizen op de poten van vogels. De beestjes en planten op de verschillende eilanden zijn dan zo beginnen evolueren dat ze vandaag de dag totaal verschillen van elkaar op de verschillende eilanden. De vinkjes hebben verschillende grootte van bekjes wegens verschillende soorten zaden, de schilden van de landschildpadden verschillen in vorm…

We kwamen aan op eiland San Cristobal, we wisten niet helemaal wat te verwachten. Toen we voor het eerst naar het strand wandelden en zagen dat dat vol lag met zeeleeuwen waar je gewoon tussen kan wandelen wisten we meteen dat dit een ongelooflijke twee weken gingen worden.

Onze eerste snorkelsessie was op een afgelegen strand waar we een uurtje naartoe zijn gewandeld. We waren bijna alleen op het strand, samen met de zeeleeuwen en varanen.

In het water zagen we al snel hele grote zeeschildpadden. Was echt adembenemend om daar vlakbij te zwemmen. Maar er zijn er zoveel dat het na twee dagen zelfs niet meer zo speciaal is om een schildpad tegen te komen in het water. 😄

Rond de middag gaan de varanen algen eten in het water. Ze wandelen heel traag op het strand, op hun hoede, maar van zodra ze het water in wandelen zwemmen ze heel vlot en trekken ze zich niets meer aan van je aanwezigheid. Ze bewegen zich kronkelend voort in het water en duiken naar de bodem. Daar wandelen ze doodnormaal minutenlang onder water over de rotsen om algen te eten. Het zijn echt gekke monstertjes.

Op onze eerste snorkeltour gingen we met een boot volledig rond het eiland met drie snorkelspots. We zwommen tussen Kicker rock. Een prachtige rotsformatie in het midden van de oceaan. Toen we van de boot sprongen en onder ons keken zagen we gewoon een donkerblauwe diepte van 50m. Dat was heel spannend in het begin, want we hebben totaal geen snorkel of duikervaring. Tussen de rots was het minder diep en zagen we prachtige vissen en zeesterren langs de wand. We hadden geluk want we zagen ook meerdere hamerhaaien rond de rots. ze zwommen zo’n vier meter onder ons, dus niet vlakbij, maar toch duidelijk! Hier zagen we ook een grote eagelray (rog).

Later op de tour werden de vislijnen opgesteld en vingen we een grote Baracuda van 20kg. Na een volgende snorkelspot werd de verse vis geserveerd als sashimi.

Maar toen we met de dode vis aankwamen op de volgende snorkelspot waar we rifhaaien zouden kunnen spotten begonnen de haaien al heel snel actief rond onze boot te zwemmen opzoek naar onze grote vangst die vanachter op de boot bloed aan het lekken was. Iemand stak zijn GoPro op een stok in het water om hen te filmen, maar die werd al snel afgebeten door de haaien en is niet meer teruggevonden. Er was ons verteld dat rifhaaien niet gevaarlijk zijn, maar we hadden toch onze bedenkingen gekregen bij die afgebeten GoPro stick. Gelukkig moesten we niet tussen deze haaien het water in springen, maar we gingen aan wal en na een wandelingetje kwamen we aan in een andere baai. In deze baai hebben we gesnorkeld bij wit- en zwarttiprifhaaien. Deze lagen meestal rustig op de bodem en er zijn geen armen of benen afgebeten. Toch spannend!

Er was ook 1 speelse kleine zeeleeuw die de show kwam stelen. Hij kwam telkens ondersteboven aanzwemmen naar ons gezicht en vlak voor ons tuimelde hij dan weg. Als je mee dook en tuimelde werd zijn interesse groter en hij wijkte niet meer van onze zijde. Dat was zo leuk!!

We mochten onszelf gelukkig prijzen dat we zoveel gezien hadden aangezien anderen zelden hamerhaaien zien daar, zelfs niet met een duiktour. En alsof we nog geen geluk genoeg hadden gehad lieten vlak voor het einde van de tour zich nog een bultrugwalvis en zijn kleintje tonen! Het kleintje maakte zelfs een sprongetje voor ons!

We bezochten het breedingcenter van de landschildpadden. Hier zagen we onze eerste reusachtige schildpadden. Of dachten we toch, want later bleek dat die op de andere eilanden nog véél groter waren! Ze houden de baby schildpadden bij tot 10 jaar. Pas dan zijn ze groot genoeg om in het wild veilig vrij te laten.

Ze weten nog niet echt hoe oud ze echt kunnen worden, want zo lang worden ze nog niet bestudeerd, maar 1 schildpad die mee was genomen naar Engeland ten tijde van Darwin heeft 176 jaar geleefd. De schildpadden die in hun juiste leefomgeving en -omstandigheden blijven zouden waarschijnlijk dus nog langer leven dan dat. En de grootste kunnen tot 200kg wegen!

Na 2 zeeeer wilde ferry’s van in totaal bijna 5u kwamen we aan op het grootste eiland Isabela. Het dorp op dit eiland voelde het meest als een ‘afgelegen eiland-dorp’ met zanderige hoofdwegen en een plas met flamingo’s midden in het dorp.

Op een bepaalde plek, een eindje wandelen, kwam je altijd landschildpadden tegen in het wild, die al een stuk groter waren dan op San Cristobal.

Ook hier maakten we een snorkeltour naar een uniek landschap: tunnels gecreëerd door lavastromen die nu onder water staan. De lavastromen stolden eerst aan de buitenkant en binnenin bleef de lava stromen. Zo zijn er tunnels en bogen ontstaan.

Hier zagen we weer heel veel rifhaaien, deze keer van nog dichterbij. Ook een school van roggen. En nog magischer: zeepaardjes! Groter dan we ze ooit zagen in aquariums; zeker 15cm groot!

En ook deze keer mochten we kennismaken met een speels, geïnteresseerd klein zeeleeuwtje.

Op de tunnels konden we ook bluefooted boobies bewonderen. Dit zijn vogels met blauwe pootjes. Hoe meer sardientjes ze kunnen vangen hoe blauwer hun poten worden, hoe meer succes ze hebben bij de vrouwtjes. De mannetjes maken een nest door kak in het rond te spuiten in een cirkel en gaan dan zingen terwijl ze dansen met hun blauwe pootjes om ze te showen aan de voorbij vliegende vrouwtjes. Heel lief om te zien!

‘s Avonds na de tour gingen we met iedereen eten en het was echt een superleuke avond. Het is leuk om terug zo veel mensen te leren kennen, want voor een of andere reden hebben we in Colombia echt weinig mensen ontmoet. In deze groep zit een Nederlands koppel waar we achteraf nog vaker met afspreken.

Op Isabella bezochten we een immense krater van 10 diameter doorsnede. Moeilijk te vatten hoe groot deze vulkaan is! Om de zoveel jaar barst hij niet-explosief uit. Dan pruttelt er een deeltje lava uit. Vervolgens wandelden we nog over een ruw lavalandschap. De volledige eilanden zijn lavasteen en dorre planten en cactussen maar omdat deze lavastenen vers zijn is er hier nog geen begroeiing.

Er is 1 zeer populaire bar op Isabella op het strand: the pink iguana (iguana=varaan) voor een of andere reden zitten hier altijd belachelijk veel varanen, zelfs op de muren achter de toog.

Eiland Isabela won met hun grootste populatie aan varanen. Kijk uit waar je wandelt, ze vallen niet altijd op. 😉 Vind jij 40+ varanen op deze lavasteen?

Vervolgens gingen we naar Santa Cruz. Hier snorkelden we nog op onszelf op de stranden en zagen we baby haaien: rifhaaien en een kleine mini hamerhaai.

Ook gingen we nog eens opzoek naar landschildpadden, want we hadden gehoord dat deze drie keer groter zouden zijn dan diegene die we op Isabella in het wild zagen. Dat was moeilijk te geloven en we gingen er vanuit dat dit wel wat overdreven was, maar niets was minder waar! Deze dikke jongens kwamen bijna tot aan de heup hoog als ze op hun poten stonden. We moeten altijd twee meter afstand houden van alle dieren, dus de verhouding is soms moeilijk vast te leggen maar hopelijk kunnen jullie juist opvatten hoe groot deze dinosaurussen zijn.

Hier op de ranch konden we ook door droge lavatunnels wandelen. Echt niet te vatten.

Vanop de pier in de haven in het centrum van het dorp zie je tientallen baby haaien en cownose rays voorbij zwemmen. Het blijft verbazingwekkend!

Het is kreeftenseizoen! Duurt blijkbaar maar enkele weken dus alle restaurants waren heel trots met hun kreeften aan het rondlopen door de straat om u te overtuigen. We hebben ons laten verleiden en hebben een grote kreeft besteld, maar dit restaurant had niet eens de tools, dus we hebben extra lang plezier gehad van ons kreeftje op te smikkelen met enkel een vork en een botermes. 😂

We sluiten af op ons eerste eiland, misschien toch wel ons favoriete eiland. Hier leven de meeste zeeleeuwen. Ze liggen gewoon in de straten en bezetten alle bankjes. En ze zijn zo actief en luidruchtig hier, gewoon hilarisch. We kunnen blijven kijken naar hen, ‘t is beter dan tv; zo entertainend. Ze hebben een breed assortiment aan hilarische geluiden.

We sluiten ons Galapagos avontuur af op het afgelegen strand waar ons avontuur begon. Snorkelden een laatste keer met vele schildpadden, heel veel varanen, en uiteraard met een speels, geïnteresseerd zeehondje.

Op de Galapagos ontmoetten we 4 personen opnieuw die we eerder ontmoet hebben. Orrin, die we leerden kennen 3 maand geleden op de Spaanse school in Bolivië! Hannah, die we ook leerden kennen in Bolivië. En Franzeska en Jonas die we in Buenos Aires leerden kennen toen we 2 dagen op reis waren! Met hen delen we nog een Airbnb op onze twee laatste nachten op de Galapagos. Zuid-Amerika is dan toch kleiner dan je denkt 😄