Salkantay, de route naar Machu Pichu

Het is mogelijk om naar Machu Picchu te gaan door gewoon de bus of trein te nemen. Maar wij hadden nog eens goesting in een echte hike, dus kozen we voor de populaire Salkantay trek! Deze is vernoemd naar de berg van 6200m aan de start. Het is 4 dagen wandelen met als eindbestemming Aguas Calientes, de uitvalsbasis voor Machu Picchu. De meeste mensen doen deze hike met een georganiseerde tour inclusief verblijf, eten en een gids. Maar wij hadden al vernomen dat deze hike perfect zelfstandig te doen is, ook zonder tent. Dus we regelden enkel een transport naar de start van de hike en de rest wijst zichzelf uit.

De eerste dag was vrij rustig met een korte hike naar laguna Humantay, vooral de altitude zorgt weer voor vermoeiing bij het omhoog wandelen. We merkte ook al direct dat dit een heel drukke hike ging worden met de honderden mensen die in groepen samen wandelden. We hadden dus even gewacht om in de namiddag te gaan zodat het iets rustiger was aan het meer. En wat een prachtig zicht op de besneeuwde bergtoppen!

De volgende dag vertrokken we richting de bergpas van 4600m, het hoogste punt van de tocht. Het omhoog wandelen was stevig, maar vooral de lange tocht bergafwaards erna was slopend. We arriveerden vrij vroeg in het volgende dorpje waar we makkelijk slaapplek vonden en ‘s avonds samen aten met enkele mensen die we ondertussen hadden leren kennen. Celine en Corentine uit Brussel hebben hetzelfde tempo en die zien we elke dag terug.

De derde dag was weeral vooral zakken, langzaam verandert het koude rotsachtige landschap in het warme groene cloudforest. Deze hike is de drukste hike die we hebben gedaan op de reis, maar vanaf we de grote groepen voorbij zijn ‘s ochtends valt het goed mee. Onderweg vinden we twee gigantische avocado’s op de grond die van de bomen zijn gevallen, gratis lunch dus.

We arriveren rond de middag in het volgende dorpje waar we een lekkere koffie drinken afkomstig uit hun eigen plantage. Normaal zit hier de dag erop maar na even nadenken beslissen we om toch nog een stuk verder te zetten. Niet niks want dit is nog een steil stuk bergop in de hitte voor enkele uren. Waarom? Omdat we dan kunnen slapen met al een zicht op Machu Picchu! Op dit bijzonder plekje zaten we maar met 3 duos in totaal.

De laatste dag wandelen we vooral langs het treinspoor naar Aguas Calientes. De hele voormiddag ploeteren we verder in de regen die met bakken uit de lucht valt.

In Aguas Calientes belonen we onszelf dus op een grote verdiende lunch. Het stadje is duidelijk ontstaan door het massatourisme. Straten vol te dure restaurants, alles in thema van de Inca’s en honderden souvenirkraampjes. Dit is niet bepaald een plek om lang te blijven. Vooral de bergen afval die in de rivier gedumpt zijn stellen zwaar teleur.

Maar rusten doen we nog niet, eerst moeten we nog inkomtickets voor Machu Picchu bemachtigen. Deze zijn altijd al maanden op voorhand uitverkocht, maar er is een andere optie waar veel mensen niet van weten. Elke dag worden er nog ongeveer 1000 tickets (van de 5000) ter plaatse beschikbaar gesteld voor de volgende dag. First come first served, dus je haalt zo vroeg mogelijk in de dag je ticketje met een nummer. Dat is je nummer in de wachtrij, wij kregen 437. In de namiddag komen we terug om te wachten in de chaos tot het onze beurt is. Er zijn 6 routes om uit te kiezen, sommige routes zijn echter heel beperkt waarbij je geen panoramish zicht hebt op de ruïnes of zelfs niet in de stad komt! De enige route die beide heeft is route 2 dus iedereen probeert deze tickets te bemachtigen voor deze uitverkocht zijn. Wij hadden geluk en slaagden erin! We hadden liefst 6u ‘s ochtends, maar 12u was het vroegste tijdsslot dat nog beschikbaar was. Voordeel is wel dat we kunnen uitslapen.

De volgende de dag was het zover! We kozen natuurlijk om zelf de berg op te wandelden naar Machu Picchu in plaats van de bus te nemen (was een wachtrij van honderden meters, de bus is duidelijk de populaire keuze). Onderweg is het uitzich al super mooi en kunnen we al in de verte een glimps opvangen van de ruïnes, spannend!

In Machu Picchu hadden we het ergste verwacht van drukte, maar we waren eigenlijk aangenaam verrast! OK er zijn veel mensen, maar het valt echt goed mee en we konden op ons eigen tempo rustig de ruïnes verkennen. Het was echt super! Het weer zat goed mee en niet alleen de stad zelf is indrukwekkend, ook de omgeving met de gigantische bergen. De incas dachten dat deze bergen goden waren en ik zou het zelf ook bijna geloven.

Na ons bezoek in Machu Picchu bleven we nog een nachtje om de volgende dag de trein te nemen naar Ollaytaytambo. Met een fantastisch uitzicht eten we doritos met een giga pot guacamole van de avocado die we eerder vonden op de trek.