Koffies en LAVA!

Na het autentieke verblijf in Xela en Chichi was het tijd om naar het het touristische, maar gezellige Antigua te gaan. Hier bleven we enkele dagen voor we vulkaan Fuego gingen bezoeken.

Antigua is een heel leuk coloniaal stadje ideaal om gewoon wat rond te hangen. Het bruist van de koffieshops, restaurants en het volk. Veel touristen maar toch ook nog locals.

Één nadeel van langdurig reizen is de vermoeidheid van constant kleine keuzes moeten maken. Elke dag moeten we micro beslissingen nemen over waar we slapen, eten en wat we gaan doen. Dus een beetje gewoonte inbrengen is heel welkom. We gingen elke dag naar dezelfde koffiebar om een flat white te drinken met een gezelschapspelletje en te people watchen.
Het Rainbow cafe was ook onze favoriet want we zijn hier vier keer gaan eten.

Dan was het eindelijk zover. De dag van onze tocht op Acatenango was aangebroken! Acatenango is een inactieve vulkaan naast de actieve vulkaan Fuego, deze heeft gemiddeld elke 20 minuten een uitbarsting waarbij lava in de lucht spuit! We hadden een tour geboekt met een overnachting en vertrokken met een vrij grote groep op de hike van 4u naar basecamp. Sommige mensen hadden ons al verteld dat dit de zwaarste hike van hun leven was, maar wij hadden gelukkig al wat stevigere hikes gedaan op onze reis dus het viel goed mee.

Aangekomen op basecamp zaten we helaas in de wolken dus we konden Fuego niet zien. Hier aten we lunch en het plan was om erna verder te hiken naar Fuego zelf om de uitbarstingen van dichtbij te zien, maar het was nog niet zeker of het ging doorgaan met het weer.

Na veel wachten in de kou op 3600m klaarde de wolken heel even op en zagen we Fuego de eerste keer in volle glorie. Iedereen werd wild van enthousiasme, zeker toen hij uitbarste en de rotsblokken in het rond vlogen. De lava kan je pas zien als het donker is. Het was zonsondergang toen er beslist werd om toch te vertrekken. Gelukkig! Het was ook nog een stevige tocht omlaag en omhoog en de wind was heel sterk. Maar onderweg konden we regelmatig al een lavauitbarsting zien en het was fasinerend om naar te kijken. Nu was het donker genoeg en de rode lava-explosies waren een spectakel.

Eindelijk aangekomen was het super veel wind en heel koud. Ook waren er soms nog wolken die het zicht blokkeerden maar het was super cool om de lava uitbarstingen van dichtbij te bekijken. Hier hadden we ook een prachtig zicht over de vallei bedekt met snel bewegende wolken.

Na een kwartier was het al tijd om terug te keren, maar een gids kwam ons vertellen dat we nog verder konden als we wouden en de anderen hadden dit niet gehoord of wouden al terug. Dus we wandelden met een groepje van vier nog verder op de richel dichter bij Fuego. De wind blaasde stof en as in onze ogen en we schuilden achter een bergje in afwachting tot een uitbarsting. Deze laatste uitbarstingen waren prachtig. Het voelde alsof we op het einde van de wereld waren.

Maar toen we terug wouden keren was de wind zo sterk geworden dat we bijna gingen waaien. We moesten dicht bij de grond kruipen voor stabiliteit. En Margo, de lichtste van ons vier moest vastgehouden worden om niet te gaan vliegen haha. Het was gevaarlijk maar gelukkig slaagden we erin terug te keren.

Na de tocht terug naar basekamp waren we heel moe. De wolken waren nu helemaal dichtgetrokken dus helaas konden we heel de nacht Fuego niet meer zien. Onze kabine had een groot panoramisch raam maar helaas dus niets aan gehad.

Normaal gingen we ook nog naar de top van Acatenango gaan voor zonsopgang maar dat ging niet door. Het was gewoon te slecht weer, te veel wind. Jammer, maar we konden toch blij zijn dat we Fuego wel van dichtbij hebben gezien de vorige dag.

We liepen met een groepje letterlijk de berg af en waren snel weer in Antigua om nog een namiddag uit te rusten voor we de volgende dag vroeg vertrokken naar Semuc Champey.