Belize 

Een kleine week Belize, maar we waren grote fan! We hadden weinig verwachtingen en Belize heeft ons positief verrast. De officiële taal is Engels; ons eerste niet-Spaanse land, en dat is wennen!

Vanaf het moment dat wij uit de ferry stapten in Belize viel ons meteen op hoe rustig en stil het in Belize is. Iets dat we in 12 maanden nog nooit meegemaakt hadden! Het hectische en lawaaierige Latijns-Amerika hebben we hier niet tegengekomen, zelfs niet in de hoofdstad. In heel Belize wonen maar 400.000 mensen, dat is 30 keer minder dan België. 

Wat opvalt (ook op Google maps satelliet) is dat de natuur en de jungle in Belize prachtig bewaard wordt. 

Home stay

Enkele maanden voordien hadden we van iemand een nummer gekregen van een gastgezin in het Zuiden van Belize. We wisten er helemaal niets over, dus het was een volledige verrassing, maar we lieten weten dat we gingen komen voor twee nachten. 

Aan de grens was de immigratie-officier verward waarom we naar dit kleine dorp trokken en waarom we bij een gezin gingen overnachten dat we niet kennen. 

Na een busrit en twee uur wandelen in de hitte kwamen we aan bij een huisje gelegen in het midden tussen twee kleine dorpjes. 

We maakten kennis met Sylvanus (Nus) en Evarista (Eva), een koppel in de 40. Ze spreken Engels, maar toch een eigen variant waardoor het niet altijd goed verstaanbaar is. Onderling spreken ze een Maya-taal. Voor ons is de plotse overstap naar Engels moeilijk te vatten en we blijven soms automatisch Spaans uitkramen terwijl zij helemaal geen Spaans verstaan. 

Er komen vele broers en zonen langs en we gaan ook op bezoek bij familie. Eva kookt elke dag lekkere traditionele maaltijden voor ons en we leren veel bij over Belize en de cultuur. 

De familie maakt ons duidelijk dat we ons écht thuis mogen voelen; wij zijn nu een extra broer en zus. En zo voelt het ook bijna echt! 

We slapen in een dubbel bed in de enige kamer van het huis. Het is duidelijk hun eigen slaapkamer. Op een avond blijven er zelfs 3 kinderen slapen. Met vijf slapen ze in de living in hangmatten, op een matras op de grond en zelfs rechtzittend in een stoel. Ze vragen 15€ per persoon per nacht, alles inbegrepen: eten, drinken, uitstapjes… 

Nus neemt ons mee naar zijn landgoed in de jungle waar hij planten teelt, een uur wandelen van hun huis. Met zijn machete baant hij een weg door zijn ‘boerderij’. Ik zie een dikke slang van 2-3meter in de bomen hangen, maar Nus is niet erg onder de indruk. Zijn boerderij-grond is gigantisch, enkele heuvels in de omgeving blijken zijn ‘boerderij’ te zijn. Hij plukt hier en daar planten; tomaten, paprika, ajuin, maar ook wat onbekende zoals stengels van palmen. Hij maakt op een vuur lunch voor ons klaar. Het was heerlijk!

Ook bracht hij ons naar Maya-ruïnes in het kleine dorp. Dit dorp is zo onbekend, net als de ruïnes, dat ik er niet van zou verschieten als we de enige bezoekers waren deze week. 

We eindigden de warme dag met een plons in de rivier. 

Strand 

In Hopkins verbleven we 1 nachtje aan het strand. Het was een rustig dorpje met een prachtig, leeg strand. 

We speelden in de zee en zagen 3 van deze zeemonsters in het ondiepe water. Ik moest opzoeken wat het was want we wisten het echt niet; een zeespin, een octopus of een zeester met veel te veel poten. Was een beetje eng. Het bleek de laatste optie te zijn. 

Belize city

Dit was de rustigste hoofdstad die we ooit meegemaakt hebben. Er valt ook niet veel te zien.

We hebben Chinees gegeten want dat doet iedereen hier. Er is niets anders te vinden in de omgeving van ons hostel. Funfact: blijkbaar zijn Chinezen Belize aan het overnemen leerden we in het gastgezin. En dat is ook heel opvallend: alle supermarkten in Belize zijn Chinees en ook enorm veel Chinese restaurants. Dat ze maar oppassen, want met hun lage bevolkingsaantal is het niet moeilijk voor de Chinezen om het land over te nemen.

Eiland Caye Caulker

We namen een Ferry naar het eiland Caye Caulker. Dit is de meest populaire bestemming in Belize. Veel toeristen hier bezoeken zelfs enkel dit eiland, zonder op het vaste land te komen. Het is een chill eilandje met hippe barretjes aan en in het water, en veel snorkel en duikmogelijkheden. 

Op de laatste dag van 2024 gingen we op een snorkeltour met als doel zeekoeien te spotten, en bij stop 1 was het al meteen van dat. Het beest was wel passiever dan we dachten; Het ligt gewoon wat te zweven en te kakken. 

Voor de rest zagen we ook veel nurse sharks, enkele sting rays, een schildpadje, een aal, een heel klein zeesterretje, vele vissen en koraal.

Maar het coolste van allemaal: twee dolfijnen en ook een gigantische dotted eagelray met een immens lange staart. Hij was wel 2-3 meter lang, de rest was al terug in de boot toen hij passeerde. Wij waren de enige die hem zagen dus de gids heeft geen foto genomen. 

Nieuwjaar vieren was echt plezant en gezellig op het kleine eiland. Iedereen was sociaal en we kenden heel wat mensen op het eiland die we tegenkwamen tijdens het feest. Verschillende mensen die we leerden kennen in Guatemala vierden ook op het eiland nieuwjaar.

1 januari was heel nat. Gigantisch gegoten de hele dag. Op een droger momentje hebben we toch een stapje buiten gezet en ontdekten we dit strandbarretje waar ze de stingrays soms voederen waardoor er hier enorm veel samen zitten. En ze komen u graag knuffelen! Niet erg ethisch dat wilde dieren op regelmatige basis gevoederd worden, maar het heeft onze druilerige 1 januari toch wel goed gemaakt! 

En dat was Belize! Een van onze favoriete landen van Centraal-Amerika. We hadden gemakkelijk langer kunnen blijven, maar in México valt ook nog heel wat te verkennen. En zo maakten we onze laatste grensoversteek van de reis.